Cj Hendry เนรมิตแกลเลอรีในนิวยอร์กให้กลายเป็นบ่อลูกปัดพาสเทลขนาดยักษ์
นิทรรศการ 'Pastel' ชวนผู้เข้าชมถอดรองเท้า สวมถุงเท้าพิเศษ และลงไปคุ้ยหาลูกปัดหลากรูปทรงเพื่อสร้างสรรค์เครื่องประดับด้วยตัวเอง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- Cj Hendry จัดนิทรรศการ 'Pastel' ที่ Salon 94 Design ในนครนิวยอร์ก
- ผู้เข้าชมต้องถอดรองเท้า สวมถุงเท้าพิเศษ และลงไปในบ่อลูกปัดพาสเทลนับพันชิ้น
- มีโปสเตอร์ลายเส้นให้เล่นเกมค้นหาลูกปัด พร้อมเชือกสองเส้นสำหรับทำสร้อยหรือกำไล
- ชั้นบนจัดแสดงภาพวาดไฮเปอร์รีลลิสต์และประติมากรรมสำฤทธิ์ขยายส่วน
การก้าวเข้าสู่นิทรรศการ 'Pastel' ของศิลปิน Cj Hendry เริ่มต้นด้วยการปรับเปลี่ยนธรรมเนียมปฏิบัติภายในแกลเลอรีเล็กน้อย ผู้เข้าชมจะต้องถอดรองเท้า สวมถุงเท้าที่จัดทำขึ้นเฉพาะ และปีนข้ามขอบกระเบื้องของสระน้ำตื้นที่เต็มไปด้วยลูกปัดสีพาสเทลนับพันชิ้น บางคนเลือกนั่งที่ขอบบ่อแล้วใช้มือคุ้ยหาลูกปัด ขณะที่บางคนก้าวลงไปตรงๆ เพื่อสัมผัสกับชั้นลูกปัดจิ๋วที่มีทั้งรูปร่างดอกไม้ หน้าอมยิ้ม ตัวละคร และวัตถุปะปนกันไป ณ Salon 94 Design ในนครนิวยอร์ก Hendry ได้สร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้โดยเน้นการมีส่วนร่วมทางกายภาพ เชิญชวนให้ผู้เข้าชมเก็บลูกปัดกลับบ้านเป็นที่ระลึก
งาน 'Pastel' เริ่มต้นจากการตามหาลูกปัด แต่กลับกลายเป็นการเปิดโอกาสให้ทุกคนสร้างกติกาการเล่นของตัวเอง โปสเตอร์ข้างบ่อแสดงภาพลายเส้นของลูกปัดที่ถูกคัดสรรมา ทำให้งานศิลปะชิ้นนี้กลายเป็นเกมค้นหาแบบสนุกๆ ลายลูกปัดบางแบบหาพบได้ทั่วไป ขณะที่บางแบบต้องใช้เวลาหาอยู่นาน ผู้เข้าชมจะได้รับเชือกความยาวสองเส้น ซึ่งเพียงพอสำหรับการทำสร้อยคอ กำไล หรือเครื่องประดับ พร้อมอิสระในการดัดแปลงเพิ่มเติม เมื่อเริ่มค้นหา ขนาดและรายละเอียดของประสบการณ์นี้จึงปรากฏชัดขึ้น การกวาดมือเพียงครั้งเดียวอาจเผยให้เห็นความเป็นไปได้นับสิบแบบ ก่อนที่พวกมันจะจมหายไปใต้กองลูกปัดอีกครั้งในไม่กี่วินาทีต่อมา
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
นิทรรศการเชิง interactive ของ Cj Hendry สะท้อนแนวคิดการเปลี่ยนงานศิลปะจากการมองดูเฉยๆ ให้กลายเป็นพื้นที่ที่ผู้ชมเป็นผู้ขับเคลื่อนประสบการณ์ด้วยตนเอง การใช้กติกาที่เรียบง่ายแต่มีพื้นที่ให้ทดลองอิสระ ช่วยลดความเกร็งในการเข้าชมแกลเลอรีศิลปะร่วมสมัย และกระตุ้นพฤติกรรมทางสังคมระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
สิ่งที่เริ่มต้นจากการตามหาคู่ลูกปัดกลับกลายเป็นเรื่องส่วนตัวอย่างรวดเร็ว ทีมงาน designboom ได้เข้าชม 'Pastel' ก่อนเปิดให้ประชาชนทั่วไป และพบว่าผู้คนต่างสร้างระบบการค้นหาของตัวเองอย่างรวดเร็ว บางคนเลือกหาตามโทนสี เช่น สร้างสรรค์สร้อยจากสีชมพูอ่อนหรือสีฟ้าใส บางคนตามหาวัตถุเฉพาะ เช่น ดอกไม้ หรือสัญลักษณ์ของนครนิวยอร์กอย่างฮอตดอกและแท็กซี่ บางคนอาจใช้เวลาสิบนาทีเพื่อหาลูกปัดเพียงเม็ดเดียวจากโปสเตอร์ ในขณะที่คนข้างๆ กลับไม่สนใจรายการบนโปสเตอร์เลยและเก็บทุกอย่างที่สะดุดตาแทน
ศิลปิน Cj Hendry วางกฎเกณฑ์ไว้เพียงเล็กน้อยแล้วเปิดพื้นที่ว่างรอบๆ ให้กว้างขวาง แม้โปสเตอร์จะมีเป้าหมายให้ทำตาม แต่บรรยากาศในห้องมักจะเบี่ยงเบนไปจากโจทย์เดิมเมื่อความอยากรู้อยากเห็นเข้าครอบงำ ลูกปัดที่เราเพิ่งตัดสินใจว่าต้องการกลับมีความสำคัญมากกว่าชิ้นที่ตามหาตั้งแต่แรก และประสบการณ์ก็เปลี่ยนไปตามผู้คนที่คุ้ยหาอยู่ข้างๆ
"What does it take to make a room full of adults start playing with strangers? The answer at Pastel is surprisingly simple. Give them a shared field to search through and enough freedom to decide what they value."
Cj Hendry
เมื่อบ่อเริ่มมีผู้คนหนาแน่นขึ้น นิทรรศการนี้จึงกลายเป็นพื้นที่ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมอย่างไม่คาดคิด คนแปลกหน้าเริ่มหันมาถามกันว่ากำลังตามหาชิ้นไหนอยู่ มีการชูเม็ดลูกปัดให้ดูกันข้ามฝั่งบ่อเพราะจำได้ว่ามีคนอื่นกำลังตามหาชิ้นนั้นอยู่เช่นกัน ผู้คนนำสร้อยที่ยังทำไม่เสร็จมาเทียบกันและอวดของแปลกๆ ที่หาเจอ การค้นหาร่วมกันนี้สร้างเหตุผลให้ผู้คนพูดคุยกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ และการสนทนาสั้นๆ เหล่านั้นก็สะสมกลายเป็นบรรยากาศที่ผ่อนคลายอย่างหาได้ยากในแกลเลอรีทั่วไป
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
ถุงเท้าพิเศษช่วยให้การเปลี่ยนผ่านพฤติกรรมนี้เริ่มต้นขึ้น การสวมมันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นพิธีกรรมเล็กๆ ที่ส่งสัญญาณว่าพฤติกรรมเดิมๆ ในแกลเลอรีได้เปลี่ยนไปแล้ว ผู้คนยอมย่อตัว นั่งลงกับพื้น และเดินลุยไปในชิ้นงานด้วยเท้าทั้งสองข้าง ความเกร็งทางร่างกายกลายเป็นส่วนหนึ่งของความสนุก เนื่องจากลูกปัดพาสเทลนับพันชิ้นต้องใช้แรงเดินฝ่ามากกว่าที่พื้นผิวภายนอกจะมองเห็น ความสนใจของผู้คนจึงสลับไปมารaraระหว่างมือของตัวเองกับผู้คนที่อยู่รอบข้าง
ที่ชั้นบน ภาษาภาพที่คุ้นเคยของ Cj Hendry กลับมาอีกครั้งผ่านภาพวาดและงานประติมากรรม รวมถึงรูปทรงขยายส่วนที่ปรากฏอยู่ในบ่อลูกปัดชั้นล่าง การจัดแสดงอย่างเป็นทางการนี้นำภาพวาดไฮเปอร์รีลลิสต์มารวมเข้ากับประติมากรรมสำฤทธิ์พ่นสี ขณะที่นิทรรศการเชิงมีส่วนร่วมขยายลวดลายเหล่านั้นไปสู่วัตถุที่ผู้เยี่ยมชมสามารถตักและสะสมกลับไปได้
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น