เจาะลึกปัญหานำต้นฉบับงานวิจัยป้อน AI เมื่อความลับคือสิ่งแรกที่ถูกละเมิด

เมื่อพูดถึงการนำปัญญาประดิษฐ์หรือ AI เข้ามามีส่วนร่วมในการตรวจทานผลงานทางวิชาการหรือ Peer Review ส่วนใหญ่เรามักจะถกเถียงกันในประเด็นว่า AI ทำงานได้ดีแค่ไหน แต่แท้จริงแล้วคำถามแรกและสำคัญที่สุดไม่ใช่เรื่องคุณภาพของผลลัพธ์ แต่เป็นเรื่องของความลับ เนื่องจากต้นฉบับที่อยู่ระหว่างการพิจารณานั้นเป็นงานยังไม่ได้ตีพิมพ์ของผู้อื่น และการนำไปวางไว้ในบริการใดๆ ถือเป็นการเปิดเผยข้อมูลที่คุณไม่มีสิทธิ์ทำ

ในฐานะผู้ตรวจสอบบทความ เมื่อคุณตอบรับคำเชิญให้ทำการรีวิว เท่ากับคุณยอมรับพันธะสัญญาในการรักษาความลับ เอกสารดังกล่าวอาจประกอบด้วยผลการทดลองที่ผู้เขียนยังไม่ได้สร้างสิทธิ์การครอบครอง หรือในกรณีของการพิจารณาให้ทุนวิจัย เอกสารนั้นอาจเป็นแผนงานวิจัยที่ยังไม่ได้รับทุน ซึ่งถือเป็นเอกสารที่มีความอ่อนไหวสูงที่สุดในเชิงพาณิชย์และวิชาการ คุณได้ตกลงไว้แล้วว่าจะไม่แบ่งปันข้อมูลนี้กับใคร

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ปัญหาข้อนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเก่งของโมเดล การเกิดภาพหลอน หรืออคติใดๆ แม้จะเป็นระบบที่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ยังเกิดปัญหาเดิมอยู่ดี ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเรื่องนี้จึงขับเคลื่อนนโยบายจริง และไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการพัฒนาโมเดลให้เก่งขึ้น การแก้ปัญหาเดียวคือต้องเปลี่ยนสถานที่ประมวลผลให้รันบนโครงสร้างพื้นฐานที่อยู่ภายใต้ข้อตกลงรักษาความลับแต่แรก