พาโอลา ปิวิ สะท้อนมุมมอง ทำไมโลกยุคปัจจุบันถึงสูญเสียพื้นที่สำหรับการเล่น

ในยุคศตวรรษที่ผ่านมา ผู้ใหญ่มักพยายามรักษาความเยาว์วัยเอาไว้ พร้อมกับให้คุณค่ากับการเล่นและการมองโลกด้วยความตื่นตาตื่นใจ ศิลปินสาว พาโอลา ปิวิ (Paola Pivi) ย้อนความทรงจำว่า ผลงานศิลปะหลายชิ้นของเธอเคยถูกมองว่าเต็มไปด้วยความขี้เล่น ซึ่งสำหรับเธอแล้วสิ่งนั้นคือเรื่องปกติ แต่ทว่าในปัจจุบันบริบทของสังคมได้แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

โลกยุคใหม่ทำให้มนุษย์เราไม่สามารถเล่นได้อย่างแท้จริงอีกต่อไป ทุกข้อความที่เราพิมพ์หรือคำพูดที่เราเอ่ยล้วนถูกบันทึกไว้และอาจย้อนกลับมาทำร้ายเราได้ แม้กระทั่งการแสดงความคิดเห็นทางการเมืองก็กลายเป็นเรื่องที่น่ากลัว โดยเฉพาะเวลาที่เราต้องเดินทางข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ เสรีภาพในการทดลองทำสิ่งใหม่ๆ เพื่อดูผลลัพธ์จึงเลือนหายไป

เมื่อครั้งยังเป็นเด็กในเมืองกัลลาราเต แคว้นรอนกี ประเทศอิตาลี ปิวิเติบโตมาในสภาพแวดล้อมของคอนโดมิเนียมสีขาวขนาดใหญ่ที่มีสนามหญ้ากว้างขวาง เธอกลุ่มเพื่อนใช้เวลาช่วงฤดูร้อนอยู่กลางแจ้งตั้งแต่เช้าจรดค่ำ เล่นซนสารพัดรูปแบบ เช่น การเบียดตัวกันเข้าไปในลิฟต์ขนาดเล็กเพื่อให้รู้ว่าจะเป็นอย่างไร หรือการวิ่งหนีผู้ดูแลตึกที่มักจะถือรองเท้าไม้ไล่ปาใส่เด็กๆ

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ความทรงจำวัยเด็กยังรวมถึงการสำรวจชั้นใต้ดิน การแอบอยู่หลังโต๊ะกระจกวงกลมเพื่อรอดูแขกเดินชนกระจก หรือแม้กระทั่งการห้อยโหนตัวจากระเบียงแล้วให้เพื่อนปาบอลอัดใส่ร่างราวกับพินโบว์ลิ่ง สิ่งเหล่านี้หล่อหลอมให้เห็นว่าการเล่นคือการเดินอยู่บนเส้นด้ายและการทดลองความเสี่ยง

"Play is walking the line, trying to be skittles, waiting to see what happens in a glass entryway."

Paola Pivi

ในมุมมองของปิวิ การที่ผู้คนในปัจจุบันโหยหาการเล่นน้อยลง เป็นเพราะเราสูญเสียความเป็นส่วนตัวและเสรีภาพไป ประกอบกับกระแสข่าวความรุนแรงและวิกฤตการณ์ต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาสู่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเราตลอดเวลา

ที่มา: designboom