Won Ji Lim แปลงสรีระมนุษย์เป็นประติมากรรมแก้วและซีเมนต์
ศิลปิน Won Ji Lim นำเสนอผลงานซีรีส์ Untitled, Anima-in anima และ We are living in a room ถ่ายทอดร่างกายมนุษย์ผ่านวัสดุแปลกใหม่
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- Won Ji Lim สร้างสรรค์ผลงานผ่านซีรีส์ Untitled, Anima-in anima และ We are living in a room
- ใช้วัสดุอย่างซีเมนต์ทึบแสงประกบคู่กับแก้วใสเพื่อสร้างความขัดแย้ง
- นำสิ่งของในชีวิตประจำวันอย่างฟองน้ำ ถุงน่อง และกล่องอะคริลิกมาประกอบร่าง
- ผลงานสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างภายนอกและความอ่อนนุ่มภายใน
Won Ji Lim ศิลปินผู้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะ ได้นำหลักการทางกายภาพของสรีระมนุษย์มาแปลความหมายใหม่ให้กลายเป็นภาษารูปทรงนามธรรมผ่านซีรีส์ผลงาน Untitled, Anima-in anima และ We are living in a room โดยผลงานในระยะแรกของเธอเริ่มต้นจากความสนใจในคุณ 1 ลักษณะต่างๆ เช่น การตั้งตรงและความสมมาตรแบบสองซีก โดยมองร่างกายมนุษย์ไม่ใช่เป็นเพียงภาพที่ต้องลอกเลียนแบบ แต่เป็นระบบที่สามารถถูกถอดประกอบ จัดเรียงใหม่ และถ่ายทอดออกมาเป็นรูปทรงได้ ในซีรีส์ชุด Untitled โครงสร้างทางกายวิภาคที่คุ้นเคยถูกแทนที่ด้วยองค์ประกอบที่ควบคุมด้วยสัดส่วน ความตั้งตรง และความสมดุล
การเลือกใช้วัสดุยิ่งผลักดันให้ผลงานประติมากรรมเหล่านี้หลุดพ้นจากการเป็นภาพแทนโดยตรงไปอีกขั้น Won Ji Lim จับคู่ซีเมนต์ทึบแสงเข้ากับแก้วโปร่งใส โดยอาศัยความหนาแน่น น้ำหนัก และระดับการมองเห็นที่ตรงข้ามกันเพื่อสร้างแรงตึงภายในผลงานแต่ละชิ้น วัสดุทั้งสองถูกขึ้นรูปผ่านกระบวนการหล่อ ในขณะที่แก้วยังผ่านกระบวนการหลอมและขึ้นรูปใหม่ในเตาเผา ช่วยให้ศิลปินสามารถทำงานกับสสารที่มีความกึ่งแข็งกึ่งเหลวได้ การใช้สีถูกเลือกสรรโดยตั้งใจหลีกเลี่ยงความเกี่ยวข้องกับกายวิภาค เพื่อให้ผลงานสามารถยืนหยัดอยู่ได้ด้วยเงื่อนไขทางประติมากรรมของตนเองอย่างแท้จริง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
เมื่อแนวทางการสร้างสรรค์ของเธอพัฒนาขึ้น ความสนใจของ Won Ji Lim ได้เปลี่ยนจากการมองภาพรวมของเงาร่างกาย ไปสู่ความสัมพันธ์ระหว่างเปลือกนอกและส่วนภายใน ความตัดกันนี้กลายเป็นหัวใจสำคัญของซีรีส์ Anima-in anima และ We are living in a room ซึ่งโครงสร้างเปลือกนอกที่แข็งกระด้างมาบรรจบกับภายในที่อ่อนนุ่มและคาดเดาได้ยาก แทนที่จะหันไปใช้วัสดุทางกายวิภาค ศิลปินกลับเลือกใช้สิ่งของในชีวิตประจำวันที่มีคุณสมบัติทางกายภาพแบบเดียวกัน
การนำสิ่งของรอบตัวอย่างฟองน้ำหรือขวดแก้วมาประกอบกันในงานประติมากรรมร่วมสมัย สะท้อนให้เห็นแนวคิด Post-Minimalism ที่ต้องการลดทอนรูปทรงอันซับซ้อนให้เหลือเพียงสสารพื้นฐาน เพื่อกระตุ้นให้ผู้ชมตีความความหมายผ่านสัมผัสและจินตนาการส่วนตัว โดยไม่ต้องพึ่งพาภาพจำอันตายตัวของสรีระมนุษย์
ขวดแก้วและกล่องอะคริลิกทำหน้าที่เป็นโครงสร้างป้องกันที่มีขอบเขตชัดเจน ขณะที่ถุงน่อง ฟองน้ำ โฟม ด้าย บับเบิ้ลกันกระแทก แผงกันเสียง และก้านน้ำ (aqua sticks) ทำหน้าที่เติมเต็มพื้นที่ภายในด้วยการปรากฏตัวที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ความอ่อนนุ่มกดทับลงบนความแข็งแกร่ง พื้นผิวโปร่งใสเผยให้เห็นสิ่งที่ปกติควรถูกซ่อนเร้น และวัสดุในครัวเรือนที่คุ้นเคยก็เริ่มให้ความรู้สึกราวกับมีชีวิตขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าจะไม่มีชิ้นส่วนใดเหมือนอวัยวะหรือแขนขาจริงๆ แต่การเชื่อมโยงทางความรู้สึกนั้นยากที่จะปฏิเสธ
ตลอดผลงานทั้งสามซีรีส์ Won Ji Lim ใช้กระบวนการหล่อ การเรียงซ้อน การบรรจุ การประกอบ และการวางเทียบเคียงเพื่อสร้างคุณ 1 ลักษณะของร่างกายขึ้นมาใหม่โดยไม่ต้องวาดภาพร่างกายนั้นลงไป ความสมมาตรอาจกลายเป็นการจัดวางสิ่งของ ความโปร่งใสสื่อถึงภายในที่ถูกเปิดเผย ความหนาแน่นและน้ำหนักทำหน้าที่แทนมวลกาย ผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นประติมากรรมที่อยู่กึ่งกลางระหว่างการศึกษาเชิงรูปทรงและวัตถุทางจิตวิทยาที่เงียบสงบ
ร่างกายจึงยังคงเป็นจุดเริ่มต้นมากกว่าจุดหมายปลายทาง การแปลความหมายความแข็ง ความนุ่ม ความเป็นภายใน และความสมดุลให้ออกมาเป็นแก้ว ซีเมนต์ และวัสดุที่ค้นพบ ทำให้ Won Ji Lim สามารถสร้างสรรค์ประติมากรรมที่เชิญชวนให้ผู้ชมตระหนักถึงสัมผัสทางกายภาพโดยไม่ต้องมีรูปร่างที่ชัดเจนให้ยึดเหนี่ยว ขวดก็ยังคงเป็นขวด โฟมก็ยังคงเป็นโฟม แต่เมื่อถูกประกอบเข้าด้วยกัน กลับเริ่มทำตัวราวกับสิ่งที่มีชีวิตชีวามากกว่าเดิม ผลงานชิ้นนี้สร้างสรรค์โดยศิลปิน Won Ji Lim จากซีรีส์ Untitled, Anima-in anima และ We are living in a room
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น