ราชสีห์จิตแพทย์อังกฤษขอโทษ ปมล้มเหลวดูแลเหยื่อล่วงละเมิด
ราชวิทยาลัยจิตแพทย์สหราชอาณาจักรออกโรงขอโทษอย่างเป็นทางการ หลังระบบสุขภาพจิต NHS ล้มเหลวและวินิจฉัยโรคผิดพลาดแก่เหยื่อถูกล่วงละเมิดวัยเด็ก
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- ราชวิทยาลัยจิตแพทย์สหราชอาณาจักรขอโทษต่อความผิดพลาดหลายทศวรรษ
- แพทย์มุ่งรักษาแต่เพียงอาการโดยไม่สืบสวนรอยแผลเป็นจากวัยเด็ก
- ระบบรักษาตัวสั้นเกินไป ทำให้ผู้ป่วยถูกซ้ำเติมและไม่ได้รับความเชื่อใจ
- เรียกร้องให้มีการอบรมบังคับและออกแนวทางระดับชาติเพื่อดูแลเหยื่อ
ราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร ได้ออกแถลงการณ์ขอโทษต่อสาธารณชนจากกรณีที่ระบบสุขภาพแห่งชาติ หรือ NHS มีความบกพร่องและวินิจฉัยโรคผิดพลาดมานานหลายทศวรรษในการดูแลผู้ใหญ่ที่เคยเผชิญกับการถูกล่วงละเมิดทางเพศในวัยเด็ก โดยแพทย์อาวุโสยอมรับว่าการรักษาที่ผิดวิธีส่งผลให้ผู้ป่วยบางรายต้องเผชิญกับความบอบช้ำทางจิตใจซ้ำสอง
รายงานชิ้นดังกล่าวระบุว่า บุคลากรด้านสุขภาพจิตมุ่งความสนใจไปที่การจัดการกับอาการป่วยเฉพาะหน้ามากเกินไป แทนที่จะทำความเข้าใจว่าประสบการณ์เลวร้ายในอดีตส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้ป่วยอย่างไร นอกจากนี้ ขั้นตอนการประเมินอาการซ้ำๆ และการซักประวัติซ้ำซากโดยที่ผู้ป่วยไม่ได้รับความเชื่อใจจากแพทย์ ทำให้หลายคนรู้สึกเหมือนถูกทำร้ายจิตใจใหม่อีกครั้ง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
ดร.สมิธ เปิดเผยกับสำนักข่าวบีบีซีว่า ปัญหาดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นจากความบกพร่องของตัวจิตแพทย์เพียงลำพัง แต่เป็นความล้มเหลวของโครงสร้างระบบสุขภาพจิตโดยรวมที่ขาดความเชื่อมโยง
"บริการมีความกระจัดกระจาย ระบบถูกสร้างมาเพื่อให้การดูแลระยะสั้นและแยกส่วน จิตแพทย์ไม่มีเวลาสร้างความสัมพันธ์กับผู้ป่วยเพื่อให้ความช่วยเหลืออย่างเหมาะสม"
กรณีของ แคโรลีน ทอมป์สัน วัย 65 ปี เป็นหนึ่งในตัวอย่างของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระบบดังกล่าว เธอเคยถูกล่วงละเมิดทางจิตใจและทางเพศตั้งแต่ยังเด็ก ก่อนจะเติบโตมามีครอบครัวและหน้าที่การงานที่ดีเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านหู คอ จมูก กระทั่งเมื่ออายุ 55 ปี เธอเริ่มเผชิญกับฝันร้ายที่รุนแรงจนส่งผลกระทบต่อการนอนหลับและการใช้ชีวิต จึงตัดสินใจเข้ารับการรักษาผ่านระบบสุขภาพจิตของ NHS
เหตุการณ์ความล้มเหลวของ NHS ในครั้งนี้สะท้อนให้เห็นถึงช่องโหว่สำคัญของระบบสาธารณสุขในการรับมือกับความบอบช้ำทางจิตใจในระยะยาว (Complex Trauma) ซึ่งมักถูกมองข้ามเพราะผู้ป่วยส่วนใหญ่เลือกที่จะเก็บงำอดีตไว้เป็นเวลานานหลายสิบปี การที่ราชวิทยาลัยจิตแพทย์กล้าที่จะออกมาขอโทษและยอมรับความผิดพลาดถือเป็นก้าวสำคัญในการปรับเปลี่ยนกระบวนการรักษาไปสู่แนวทางที่ยึดโยงกับบาดแผลทางใจ (Trauma-informed Care) อย่างแท้จริง
แพทย์ที่ทำการรักษาเธอกลับวินิจฉัยว่าอาการดังกล่าวไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการถูกล่วงละเมิดในอดีต เนื่องจากระยะเวลาผ่านมาเนิ่นนานและเธอกระทั่งสามารถสร้างครอบครัวและหน้าที่การงานที่ประสบความสำเร็จได้ เธอจึงถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรควิตกกังวลและได้รับยาต้านโรคจิต ก่อนที่เธอจะหันไปพึ่งพาการบำบัดแบบส่วนตัวกับผู้เชี่ยวชาญด้านบาดแผลในวัยเด็กและอาการค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ
ทั้งนี้ ทางวิทยาลัยฯ กำลังเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ รวมถึงการจัดทำสื่อการอบรมเฉพาะทางสำหรับจิตแพทย์ การกำหนดให้การอบรมเรื่องการดูแลผู้รอดชีวิตจากการล่วงละเมิดเป็นภาคบังคับสำหรับบุคลากรด้านสุขภาพจิตทุกคน ตลอดจนการออกแนวทางระดับชาติเพื่อรองรับผู้ป่วยกลุ่มนี้ในระยะยาว
ที่มา: BBC Health
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น