Clarence Perry 1929: ต้นกำเนิดแนวคิดเมือง 15 นาที

เกือบหนึ่งศตวรรษก่อนที่แนวคิดเรื่องเมือง 15 นาทีจะกลายเป็นกระแสหลักในการออกแบบเมืองที่เดินเท้าเข้าถึงได้ง่าย Clarence Perry นักสังคมวิทยาและนักวางผังเมืองชาวอเมริกัน ได้ตั้งคำถามสำคัญว่าสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันควรอยู่ใกล้ที่อยู่อาศัยแค่ไหน แนวคิดนี้ได้รับการทำให้เป็นทางการในปี 1929 ภายใต้ชื่อ The Neighborhood Unit: A Scheme of Arrangement for the Family-Life Community ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนพัฒนาภูมิภาคของนิวยอร์ก โมเดลของ Perry ได้จัดระเบียบพื้นที่อยู่อาศัย โรงเรียน สวนสาธารณะ และสิ่งอำนวยความสะดวกให้ล้อมรอบด้วยเส้นทางสำหรับคนเดินเท้าโดยเฉพาะ

เป้าหมายหลักในเวลานั้นคือการปกป้องวิถีชีวิตในย่านที่อยู่อาศัยจากอันตรายของรถยนต์ที่เริ่มเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งสร้างความรู้สึกเป็นชุมชนที่เหนียวแน่นขึ้น อย่างไรก็ตาม มรดกที่ทิ้งไว้มีความซับซ้อนกว่าการฟื้นฟูแนวคิดเรื่องความใกล้ชิดในปัจจุบัน เนื่องจากขอบเขตทางกายภาพเดียวกันที่ออกแบบมาเพื่อให้ย่านปลอดภัยและเป็นระเบียบ ก็สามารถกลายเป็นเครื่องมือที่ตอกย้ำการแบ่งแยกทางสังคมและเชื้อชาติได้เช่นกัน

Perry พัฒนาแนวคิดนี้ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของเมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกาช่วงต้นศตวรรษที่ 20 การเติบโตอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมและรถยนต์ส่วนบุคคลทำให้ถนนอันตรายสำหรับคนเดินเท้า โดยเฉพาะเด็กๆ เขาจินตนาการถึงย่านที่อยู่อาศัยให้เป็นระบบสังคมและพื้นที่ที่พึ่งพาตัวเองได้ในระดับหนึ่ง แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากการสังเกตการณ์ชุมชน Forest Hills Gardens ในควีนส์ นิวยอร์ก ซึ่งออกแบบโดย Frederick Law Olmsted Jr.

Perry เสนอให้ชุมชนมีประชากรประมาณ 5,000 ถึง 6,000 คน ซึ่งเป็นจำนวนที่พอเหมาะในการสนับสนุนโรงเรียนประถมที่รองรับเด็กนักเรียน 1,000 ถึง 1,200 คน โรงเรียนจะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางพลเมืองของย่าน ล้อมรอบด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและพื้นที่สีเขียว ถนนสายหลักถูกผลักไปไว้ที่ขอบรอบนอกเพื่อให้การจราจรภูมิภาควิ่งอ้อม ขณะที่ถนนภายในถูกออกแบบมาเพื่อลดรถผ่านทาง