ไขปมความรู้สึกผิดเมื่อต้องลาป่วย ทำไมคนเราถึงฝืนทำงาน?

ตื่นมาตอนเช้าด้วยอาการไม่สบายตัว แต่ปฏิทินงานวันนี้เต็มไปด้วยภารกิจสำคัญ คุณจะเลือกทำอย่างไร? หากคำตอบคือการฝืนลุกไปทำงานหรือเปิดคอมพิวเตอร์ล็อกอินเข้าสู่ระบบ คุณไม่ได้เผชิญปัญหานี้อยู่เพียงลำพัง ข้อมูลระบุว่าประชากรในสหราชอาณาจักรราวหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งยังคงทำงานแม้ในยามเจ็บไข้ ซึ่งปรากฏการณ์นี้ผู้เชี่ยวชาญเรียกว่า presenteeism หรือภาวะการทำงานทั้งที่ป่วย และท่าทีที่คุณมีต่อการลาป่วยนั้นสะท้อนตัวตนรวมถึงสภาพแวดล้อมในการทำงานของคุณได้อย่างชัดเจน

สถิติจากสำนักงานสถิติแห่งชาติอังกฤษ (Office for National Statistics) ยืนยันมุมมองดังกล่าว โดยระบุว่ากลุ่มคนทำงานอายุ 16 ถึง 24 ปีลาป่วยเฉลี่ยเพียง 2.4 วันในปีที่ผ่านมา ขณะที่พนักงานอายุ 50 ถึง 64 ปีมีอัตราการลาป่วยเฉลี่ย 6.2 วัน เซอร์ แครีย์ (Sir Cary) ผู้เคยให้คำปรึกษาแก่รัฐบาลอังกฤษด้านนโยบายการจ้างงาน ระบุว่าปัจจัยนี้มาจากหลายสาเหตุด้วยกัน พนักงานอายุน้อยมักอยู่ในตำแหน่งงานที่มีความมั่นคงต่ำ เช่น สัญญาจ้างแบบไม่มีชั่วโมงขั้นต่ำ (zero-hours contracts) และมีโอกาสน้อยกว่าที่จะเผชิญปัญหาสุขภาพเรื้อรังหรืออาการปวดข้อซึ่งเป็นสาเหตุหลักของการลาป่วยในกลุ่มคนอายุมาก

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

เซอร์ แครีย์ ขยายความเพิ่มเติมว่าคนรุ่นใหม่คาดหวังสูงกว่าต่อวิธีที่นายจ้างควรปฏิบัติและใส่ใจความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเขา ขณะที่คนรุ่นก่อนอาจอดทนกับสภาพแวดล้อมต่างๆ มากกว่า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าแนวทางดังกล่าวเป็นผลดีต่อสุขภาพ เมื่อพูดถึงการลาหยุด พนักงานรุ่นใหม่มักมองว่าสุขภาวะทางจิตเป็นส่วนหนึ่งของสุขภาพโดยรวม ไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกกดดันให้ผ่านมันไปเฉยๆ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากที่หล่อหลอมมุมมองต่อการลาป่วย สำหรับบางคน งานมีความผูกพันกับตัวตนอย่างลึกซึ้ง นักจิตวิทยาองค์กรเรียกสิ่งนี้ว่า work centrality ซึ่งงานวิจัยเชื่อมโยงว่าพนักงานกลุ่มนี้จะมีส่วนร่วม ความผูกพัน และความเต็มใจที่จะทุ่มเทแรงกายแรงใจมากกว่าปกติ

ดร.ออเดรย์ แท็ง (Dr Audrey Tang) นักจิตวิทยาผู้เขียนบทความเกี่ยวกับสุขภาวะในที่ทำงานกล่าวว่าคนกลุ่มนี้มีความต้องการอย่างแรงกล้าที่จะปรากฏตัวในที่ทำงานอยู่เสมอ เธอยังระบุว่าบุคลากรในวิชาชีพดูแลผู้ป่วย เช่น การแพทย์ การพยาบาล และการศึกษา มีแนวโน้มในลักษณะนี้สูงเป็นพิเศษ โดยมักสะท้อนว่าพวกเขาอยากประสบอุบัติเหตุทางกายเพื่อให้มีเหตุผลพอที่จะไม่ต้องไปทำงาน มากกว่าการขอลาหยุดตามปกติเพียงเพราะป่วย ขณะที่พนักงานบางส่วนโดยเฉพาะคนรุ่นใหม่อาจมีความกังวลกลัวถูกมองว่าอ่อนแอหรือเกียจคร้าน