เจาะลึกระบบบำนาญ UK: เปรียบเทียบกับประเทศอื่นและอนาคต

การเตรียมตัวสำหรับวัยเกษียณกลายเป็นประเด็นร้อนแรงในสหราชอาณาจักร ท่ามกลางคำถามสำคัญว่าระบบบำนาญแห่งรัฐของประเทศมีความคุ้มค่าและยืนหยัดได้แค่ไหนเมื่อเทียบกับชาติพัฒนาแล้วอื่นๆ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาจากสูตร Triple Lock ที่นำมาใช้ตั้งแต่ปี 2011 ซึ่งกำหนดให้เงินบำนาญปรับเพิ่มขึ้นตามอัตราสูงสุดระหว่างเงินเฟ้อ การเติบโตของค่าจ้าง หรือ 2.5% ส่งผลให้ผลประโยชน์นี้เติบโตเร็วกว่ารายได้ของวัยทำงานทั่วไปอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ต้นทุนในการรักษาระบบ Triple Lock นี้ทำให้รัฐต้องแบกรับภาระงบประมาณมหาศาล และคาดว่าจะเพิ่มสูงขึ้นอีกในอนาคต จนเกิดเป็นข้อถกเถียงถึงความยั่งยืนและความเป็นธรรม ในขณะที่ต้นทุนค่าครองชีพและค่าที่อยู่อาศัยที่พุ่งสูงขึ้น ก็ทำให้ปัญหาความยากจนในกลุ่มผู้สูงอายุขยับตัวเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา แม้ว่าสถิติโดยรวมจะชี้ว่าผู้สูงอายุมีความเสี่ยงตกอยู่ในภาวะยากจนน้อยกว่ากลุ่มครอบครัวที่มีบุตรหรือวัยทำงานก็ตาม

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ในบริบทของการเปรียบเทียบระดับนานาชาติ องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ได้ประเมินอัตราทดแทนรายได้ (Replacement Rate) ซึ่งวัดจากสัดส่วนของเงินบำนาญพื้นฐานเทียบกับค่าจ้างเฉลี่ยของคนทำงาน โดยอ้างอิงจากระบบที่มีอยู่ในปี 2022 พบว่าผลประโยชน์ยามเกษียณขั้นพื้นฐานของ UK อยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับประเทศร่ำหาอื่นๆ แม้ว่าระบบของ UK จะบังคับให้ลูกจ้างต้องเข้าร่วมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพโดยอัตโนมัติก็ตาม

เมื่อนำเอาเงินบำนาญจากภาคอาชีพและส่วนบุคคลมารวมคำนวณด้วย ช่องว่างดังกล่าวจะแคบลงเนื่องจากรูปแบบการออมภาคเอกชนใน UK มีความแพร่หลายมากกว่า แต่นั่นก็หมายความว่าผู้ที่ต้องพึ่งพาเงินบำนาญแห่งรัฐเพียงอย่างเดียวจะต้องเผชิญกับความยากลำบากมากกว่าผู้เกษียณอายุในประเทศอื่นๆ ที่มีระบบสนับสนุนทั่วถึงกว่า นอกจากนี้ Andy Burnham ยังมีแผนที่จะริเริ่มระบบใหม่ภายในไม่กี่ปีข้างหน้า ซึ่งจะยกเลิกการเชื่อมโยงบำนาญกับค่าจ้างเฉลี่ยโดยอัตโนมัติ เพื่อช่วยควบคุมงบประมาณและนำเงินไปสมทบส่วนงานดูแลผู้สูงอายุ