Rima Dain 2026: พรมกลางแจ้งคัสตอมโซนนิ่งเทอเรซ
สตูดิโอ Rima Dain จากเมืองมาร์เบลลา เผยแนวคิดการใช้พรมกลางแจ้งถักทอพิเศษและวัสดุกันยูวี เพื่อจัดระเบียบพื้นที่เทอเรซที่พักอาศัยและโรงแรม

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- Rima Dain สตูดิโอออกแบบจากเมืองมาร์เบลลา นำเสนอพรมกลางแจ้งคัสตอมสำหรับการจัดโซนเทอเรซ
- การวางแผนขนาดพรมห้องอาหารต้องเผื่อขอบออกไป 60 ถึง 75 เซนติเมตรเพื่อให้เก้าอี้อยู่บนพรมตลอด
- เลือกใช้เส้นใยโพลีโพรพีลีนทนยูวีหรือรีไซเคิล PET พร้อมแผ่นรองกันลื่นระบายน้ำได้ดีเพื่อป้องกันเชื้อรา
Rima Dain สตูดิโอออกแบบจากเมืองมาร์เบลลา พัฒนาพรมกลางแจ้งทอแบนทางเทคนิค ซึ่งออกแบบมาเพื่อสร้างสัดส่วนการจัดวางชุดเก้าอี้และโซฟาบนพื้นที่เทอเรซกลางแจ้งของบ้านพักอาศัยและโรงแรมแถบเมดิเตอร์เรเนียน ในงานสถาปัตยกรรมภายนอกและภูมิสถาปัตยกรรม พรมกลางแจ้งทำหน้าที่เป็นตัวแบ่งพื้นที่รากฐาน กำหนดขอบเขตสำหรับมุมนั่งเล่น และยึดเฟอร์นิเจอร์เข้ากับพื้นหิน กระเบื้อง และระเบียงไม้
เมื่อปล่อยให้พื้นที่ว่างเปล่าโดยไม่มีการแบ่งสัดส่วน มักจะเกิดปัญหาเรื่องสัดส่วนที่ทำให้กลุ่มที่นั่งดูโดดเดี่ยวบนพื้นปูขนาดใหญ่ ทางสตูดิโอจึงเข้ามาแก้ปัญหาด้วยสัดส่วนทางสถาปัตยกรรม การแบ่งโซนเรขาคณิต และประสิทธิภาพของสิ่งทอทางเทคนิค โดยมองว่าพื้นผิวระเบียงเป็นองค์ประกอบสำคัญของแปลนเฟอร์นิเจอร์ภายนอก

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
สำหรับการกำหนดขนาดพรมของสตูดิโอ การวางแผนพื้นที่ในมุมนั่งเล่นทั่วไปกำหนดให้ขาเฟอร์นิเจอร์ด้านหน้าวางอยู่บนผืนพรม ในขณะที่การคลุมพื้นที่รอบด้านแบบเต็มรูปแบบเป็นที่นิยมมากกว่าสำหรับเลย์เอาต์ขนาดใหญ่เพื่อรวมชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายเข้าด้วยกัน สำหรับการตั้งค่าโต๊ะอาหารกลางแจ้ง การขยายขอบพรมออกไป 60 ถึง 75 เซนติเมตรพ้นจากขอบโต๊ะ ช่วยให้มั่นใจได้ว่าเก้าอี้รับประทานอาหารที่ถูกดึงออกมาจะอยู่บนพื้นผิวที่ทอขึ้นทั้งหมด
สำหรับเทอเรซสถาปัตยกรรมแบบเส้นตรงหรือแบบไม่สมมาตร ขนาดที่สั่งทำพิเศษช่วยให้พรมสามารถจัดแนวให้ตรงกับเสาโครงสร้างและกำแพงกั้นได้ สร้างเขตการใช้งานที่ชัดเจนทั่วทั้งพื้นที่เปิดโล่ง วัสดุวิศวกรรมและการระบายน้ำเป็นตัวกำหนดความทนทานของพรมกลางแจ้งในสภาพอากาศที่รุนแรงและพื้นที่โรงแรมที่มีการใช้งานสูง
พรมทอแบนสังเคราะห์ที่ผลิตจากโพลีโพรพีลีนทนรังสียูวีหรือเส้นใยรีไซเคิล PET ช่วยต้านทานความชื้น การเกิดคราบ และการซีดจาง พร้อมทั้งเก็บเศษซากต่างๆ น้อยกว่าพรมแบบขนหนา แผ่นรองด้านหลังที่ระบายน้ำได้และแผ่นรองกันลื่นภายนอกอาคารมีความจำเป็นบนพื้นหินปูและระเบียงไม้ เพื่อส่งเสริมการระเหยของน้ำ ป้องกันเชื้อราบนพื้นผิว และขจัดอันตรายจากการลื่นไถลในบริเวณสระว่ายน้ำและรีสอร์ท
การใช้พรมกลางแจ้งในงานสถาปัตยกรรมยุคปัจจุบันไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่ความสวยงาม แต่เป็นการนำหลักการ interior zoning มาปรับใช้กับพื้นที่กึ่งกลางแจ้ง (semi-outdoor) ช่วยแก้ปัญหาความเวิ้งว้างของลานกว้างภายนอกอาคารได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านการคำนวณสัดส่วนทางวิศวกรรมวัสดุที่ทนทานต่อสภาพอากาศ
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น