Alvaro Urbano นำความทรงจำพฤกษศาสตร์ Casa Cueva จัดแสดงที่ Museo Jumex
นิทรรศการ Helen ของศิลปินชาวสเปน Alvaro Urbano จัดขึ้นที่ Museo Jumex ในเม็กซิโกซิตี้ ตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม 2026 ถึง 7 กุมภาพันธ์ 2027 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากมรดกพฤกษศาสตร์ของ Helen Fowler O’Gorman

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- Alvaro Urbano จัดนิทรรศการ Helen ที่ Museo Jumex ในเม็กซิโกซิตี้
- งานจัดแสดงตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม 2026 ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2027
- งานนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบ้าน Casa Cueva และ Helen Fowler O’Gorman
- ผลงานมีการแปลงภาพวาดพฤกษศาสตร์เป็นประติมากรรมโลหะและสี
ประวัติศาสตร์ทางสถาปัตยกรรมมักเริ่มต้นจากผู้คนที่ดูแลสวน Nurturing พื้นที่รอบตัว ในนิทรรศการ Helen ณ Museo Jumex กรุงเม็กซิโกซิตี้ ศิลปินชาวสเปน Alvaro Urbano ได้นำเสนอเรื่องราวของบ้าน Casa Cueva ผ่านจินตนาการทางพฤกษศาสตร์ของ Helen Fowler O’Gorman ซึ่งเคยอาศัยอยู่ร่วมกับสามีคือนักออกแบบและสถาปนิก Juan O’Gorman บ้านหลังนี้สร้างขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในย่าน Pedregal de San Ángel โดยเชื่อมโยงสถาปัตยกรรมเข้ากับภูมิประเทศและพืชพรรณรอบข้างอย่างกลมกลืน นิทรรศการนี้คัดสรรโดย Rosela del Bosque และ Carolina Estrada García เปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม 2026 ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2027
Urbano เริ่มต้นศึกษาผลงานของ Helen ผ่านการบอกเล่าของเพื่อนชาวเม็กซิกัน โดยเขากล่าวในบทสัมภาษณ์พิเศษว่า ในพื้นที่ที่ผู้อยู่อาศัยสร้างขึ้นเอง การตัดสินใจด้านสถาปัตยกรรมจะเชื่อมโยงกับการใช้ชีวิตอย่างใกล้ชิด บ้านหลังนี้เปรียบเสมือนประติมากรรมที่เปิดรับภูมิทัศน์และปล่อยให้สภาพแวดล้อมเข้ามามีส่วนร่วมในการอยู่อาศัย สวนที่ Helen ปลูกและดูแลรักษาจึงเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดเชิงพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งสะท้อนถึงการสังเกตการณ์และการเอาใจใส่ในแต่ละวัน
การนำเสนอสถาปัตยกรรมผ่านมุมมองของผู้อยู่อาศัยและพืชพรรณช่วยให้เราเห็นมิติที่มักถูกมองข้ามในประวัติศาสตร์กระแสหลัก บ้าน Casa Cueva ไม่ได้เป็นเพียงสิ่งปลูกสร้าง แต่มันคือพื้นที่ชีวิตที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติในยุคกลางศตวรรษที่ 20 ของเม็กซิโก
ภายในสตูดิโอที่ Casa Cueva Helen ใช้เวลาถึงสิบห้าปีในการทำงานหนังสือที่ตีพิมพ์ในปี 1961 ในชื่อ Mexican Flowering Trees and Plants ซึ่งครอบคลุมถึงภูมิทัศน์อันกว้างใหญ่ของเม็กซิกันที่เธอสำรวจร่วมกับ Juan โดย Juan ค้นหาแร่ธาตุสีสันต่างๆ เพื่อนำมาทำภาพจิตรกรรมฝาผนัง ส่วน Helen สะสมดอกไม้และพืชพรรณ Urbano มองว่าการค้นหาสีสันร่วมกันนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่งดงามและมีความเป็นส่วนตัวสูง

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
เนื่องจากภาพวาดสีน้ำต้นฉบับของ Helen สูญหายไป Urbano จึงหันไปใช้ภาพพิมพ์ในหนังสือ โดยนำมาแปลงภาพพฤกษศาสตร์เหล่านั้นให้กลายเป็นรูปทรงสามมิติผ่านโลหะและสี เขาอธิบายว่าประติมากรรมเหล่านี้เปรียบเสมือนอนุสาวรีย์ขนาดเล็กที่แสดงถึงความใส่ใจที่เธอมีต่อพืชพรรณของเม็กซิโก ภายในงานติดตั้งยังมีผลงานที่สะท้อนถึงภูมิทัศน์ทางธรณีวิทยาของ Pedregal และภาพจิตรกรรมของ Juan รวมไปถึงการปรับเปลี่ยนในยุคต่อมาโดย Helen Escobedo ศิลปินชาวเม็กซิกันผู้เคยอาศัยที่นี่เช่นกัน
"เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภาพจิตรกรรมฝาผนังกำลังถูกปิดทับหรือถูกเปิดเผยขึ้นมาใหม่ แทนที่จะพยายามตรึงบ้านให้อยู่ในสภาพดั้งเดิมเพียงอย่างเดียว ผมกลับอยากให้ช่วงเวลาที่แตกต่างกันเหล่านี้ดำรงอยู่ร่วมกัน"
Alvaro Urbano
แนวความสนใจในเรื่องราวที่ยังไม่สมบูรณ์นี้ปรากฏอยู่ในผลงานของ Urbano อยู่เสมอ การสร้างสรรค์เรื่องแต่งช่วยให้เขาสามารถเปลี่ยนพิกัด เชื่อมโยงช่วงเวลาที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริงพร้อมกัน และทำให้สถาปัตยกรรมกลายเป็นตัวละครที่มีเสียงของตัวเองในการบอกเล่าความเปลี่ยนแปลง ความสำเร็จ และความล้มเหลวที่ผ่านมา
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น