เปลี่ยนหลุมหลบภัยสงครามเย็นในโซลให้เป็นพื้นที่ศิลปะด้วยเหล็กและกระดาษฮันจิ
นิทรรศการ 'Eotieum: The Ply of Longing' ของศิลปิน Checksy Choi นำเหล็กเชื่อมและกระดาษฮันจิเกาหลีมาสร้างเป็นประติมากรรมโปร่งแสงในบังเกอร์เก่า

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- จัดแสดงใน Peace Culture Bunker กรุงโซล ปี 2026
- ประติมากรรมหลักยาว 4.3 เมตร โครงสร้างเหล็กหุ้มกระดาษฮันจิ
- ใช้การมีส่วนร่วมของผู้ชมผ่านเสียงและการเคลื่อนไหว
- สะท้อนเรื่องราวความทรงจำและการพลัดพราก
ผลงานศิลปะชิ้นใหม่ของ Checksy Choi ที่มีชื่อว่า 'Eotieum: The Ply of Longing' ได้เปลี่ยนพื้นที่ของหลุมหลบภัยยุคสงครามเย็นให้กลายเป็นนิทรรศการเฉพาะที่ (site-specific installation) เพื่อสำรวจประเด็นเรื่องความทรงจำ การพลัดพราก และสายสัมพันธ์ที่ยังไม่สมบูรณ์ โดยใช้วัสดุอย่างเหล็ก กระดาษฮันจิ และการเข้ามามีส่วนร่วมของผู้เข้าชมในพื้นที่
การเลือกใช้บังเกอร์แห่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อตัวโปรเจกต์ เนื่องจากโครงสร้างคอนกรีตเดิมถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับแรงกระแทกทางทหาร จึงสะท้อนถึงความรู้สึกถูกปิดกั้น ระยะห่าง และความอดทน แทนที่จะมองว่าสถานที่นี้เป็นเพียงฉากหลังเชิงสัญลักษณ์ นิทรรศการนี้กลับทำงานร่วมกับลักษณะทางกายภาพของสถานที่โดยตรง เพื่อกำหนดประสบการณ์และปฏิสัมพันธ์ทางวัสดุภายในงาน
ผลงานชิ้นหลักอย่าง 'Eotieum Vessel' ซึ่งตั้งอยู่บริเวณห้องแรก เป็นโครงสร้างความยาว 4.3 เมตร สร้างขึ้นจากโครงเหล็กเชื่อมที่หุ้มด้วยเศษกระดาษฮันจิ (กระดาษtraditionalเกาหลี) นับพันชิ้นที่ถูกฉีกด้วยมือ ชิ้นส่วนเหล่านี้ถูกประกอบใหม่เป็น 'Gyeokja' ซึ่งเป็นภาษาภาพที่ได้แรงบันดาลใจจากโครงสร้างฉากไม้โบราณของเกาหลี ตัวผลงานถูกออกแบบให้มีความโปร่งเพื่อให้แสงสว่าง อากาศ ความชื้น และการเคลื่อนไหวของผู้ชมลอดผ่านได้

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
นิทรรศการยังขยายขอบเขตผ่านงานชิ้นอื่นๆ เช่น ในโถงทางเดินกับผลงาน 'You May Pull the Vessel' ที่ให้ผู้ชมได้ลากเรือกระดาษฮันจิจำลองต่อจากการกระทำของศิลปิน ขณะที่ห้องที่สองจัดแสดง 'Net Hug' ซึ่งใช้ตาข่ายเหล็กเป็นฉากกั้นและรองรับรอยเท้ากระดาษฮันจิ เปิดโอกาสให้ผู้เข้าชมที่ยืนอยู่คนละฝั่งสามารถโอบกอดกันผ่านช่องว่างของโครงเหล็กได้ แม้ร่างกายจะยังคงถูกแยกออกจากกันก็ตาม
การนำพื้นที่ทางทหารอย่างบังเกอร์มาผสานกับงานศิลปะที่ใช้วัสดุธรรมชาติและเปราะบางอย่างกระดาษฮันจิ สร้างความย้อนแย้งที่ทรงพลังระหว่างความแข็งแกร่งถาวรของโครงสร้างคอนกรีตกับความเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาของกระดาษ สะท้อนแผลเป็นทางประวัติศาสตร์ของเกาหลีที่ยังคงมีรอยต่อทางความรู้สึก
นอกจากนี้ยังมีผลงานบนผ้าใบทรงสองมิติอย่าง 'Longing Extends North' และ 'Still' ที่ถ่ายทอดภาษาของวัสดุผ่านการลากเรือกระดาษฮันจิบนพื้นผิวสีอะริลิก พร้อมประกอบเศษกระดาษฮันจิเป็นรูปมือสองข้างที่เอื้อมเข้าหากัน โดยปล่อยให้กระดาษมีความโปร่งและไม่เคลือบปิดผนึกกับพื้นผิวอะริลิก
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น