Ippolito Pestellini Laparelli และ Erica Petrillo กับมุมมองพื้นที่สาธารณะผ่านกีฬา

เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน ณ เมืองโลโกรโญ ในแคว้นบาสก์ ลานจอดรถแห่งหนึ่งได้หลงลืมสภาพการเป็นที่จอดรถของตนเองไปชั่วขณะ ผ่านผลงานการออกแบบชั่วคราวในชื่อ Frontones Danzantes โดยสตูดิโอ 2050+ ในงาน Concentrico 2026 ซึ่งหยิบยกเอาวัฒนธรรมกีฬาพื้นบ้านอย่างบาสก์เปโลตามาตีความใหม่บนผนังอาคารและกำแพงเดิมที่มีอยู่แล้วในเมือง โดยไม่ต้องพึ่งพาสนามกีฬาเฉพาะกิจ

กีฬาประเภทนี้สืบทอดมาจาก jeu de paume ในศตวรรษที่ 18 ซึ่งไม่เคยยึดติดกับสนามที่สร้างขึ้นมาโดยเฉพาะ แต่ใช้ประโยชน์จากสิ่งก่อสร้างรอบตัว เช่น องค์ประกอบของโบสถ์หรือผนังตึก โครงการชั่วคราวนี้ไม่ได้แก้ปัญหาเชิงโครงสร้างทั้งหมดของเมือง แต่ทำหน้าที่เป็นเครื่องพิสูจน์แนวคิดที่แสดงให้เห็นว่าพื้นที่สาธารณะสามารถถูกใช้งานในรูปแบบอื่นได้ และคืนสิทธิในการเข้าถึงให้แก่พลเมือง

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ในมิติทางสังคม กีฬาทำหน้าที่คล้ายบารอมิเตอร์ที่คอยวัดความสมบูรณ์และตรวจสอบการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะของชุมชน ว่าพื้นที่เหล่านั้นเปิดกว้างสำหรับทุกคนอย่างแท้จริง หรือถูกจำกัดไว้เฉพาะในย่านคนรวย นอกจากนี้ กีฬายังสร้างสัญญาสคมทางเลือกผ่านกติกาที่ยอมรับร่วมกัน เปลี่ยนความขัดแย้งให้กลายเป็นพิธีกรรมที่ระบายออกได้อย่างสันติ

อย่างไรก็ตาม กีฬาไม่ได้มีแต่แง่มุมที่เรียบง่าย เพราะมันยังเชื่อมโยงกับอำนาจทางเศรษฐกิจและการเมืองระดับโลก ดังเช่นมหกรรมฟุตบอลโลกที่มีผู้ชมมหาศาลและขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ ตั้งแต่ลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดไปจนถึงโครงสร้างพื้นฐานราคาแพง ซึ่งสะท้อนความย้อนแย้งในตัวกีฬาเอง ที่เป็นทั้งอุตสาหกรรมพาณิชย์ขนาดใหญ่และเป็นพิธีกรรมทางวัฒนธรรมอันเรียบง่ายของผู้คน

ที่มา: designboom