บทบรรณาธิการสะท้อนโซเชี่ยลมีเดียเป็นตัวเร่งเหตุรุนแรงในโรงเรียน

เหตุการณ์ความรุนแรงล่าสุดที่เกิดขึ้นภายในโรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี โดยฝีมือของเด็กนักเรียนอายุเพียง 14 ปี ไม่ได้เป็นเพียงแค่ปัญหาเฉพาะหน้าของการใช้อาวุธปืน แต่จากการรวบรวมพยานหลักฐานโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจพบว่า มีปัจจัยซับซ้อนหลายด้านที่สั่งสมมานาน ทั้งปัญหาภายในครอบครัว ความกดดันเรื่องการเรียน ความขัดแย้งกับกลุ่มเพื่อน และที่สำคัญคือการบริโภคสื่อโซเชี่ยลมีเดียที่มีเนื้อหาความรุนแรงสะสม

การสืบสวนชี้ชัดว่าผู้ก่อเหตุรายนี้ใช้เวลาศึกษาค้นหาวิธีการใช้อาวุธปืนผ่านช่องทางออนไลน์มายาวนานถึง 1-2 ปีเต็ม นอกจากนี้ยังเคยสั่งซื้อปืนบีบีกันผ่านระบบอินเตอร์เน็ตและลักลอบพกพามายังสถานศึกษา ประเด็นนี้จึงตั้งคำถามสำคัญต่อสังคมว่า เราปล่อยปละละเลยให้เยาวชนเข้าถึงเนื้อหาที่เต็มไปด้วยอาวุธและความรุนแรงบนโลกออนไลน์ได้ง่ายดายเกินไปหรือไม่

"แม้โซเชี่ยลมีเดียอาจไม่ใช่ต้นเหตุเดียวของความรุนแรง แต่ก็เป็นตัวเร่งให้ความคิดถูกหล่อหลอมซ้ำๆ"

บทบรรณาธิการ ข่าวสดการเมือง

แม้ว่าแพลตฟอร์มดิจิทัลอาจไม่ใช่รากเหง้าเดียวของปัญหา แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือตัวเร่งปฏิกิริยาชั้นดี โดยเฉพาะกับเด็กและเยาวชนที่กำลังเผชิญกับภาวะเก็บกด รู้สึกโดดเดี่ยว หรือขาดที่พึ่ง เมื่อบุคคลเหล่านี้ต้องเข้าไปวนเวียนอยู่ในโลกเสมือนจริงที่เต็มไปด้วยความรุนแรง ความคิดจึงถูกหล่อหลอมให้เกิดการเลียนแบบและมองว่าความรุนแรงเป็นเรื่องปกติธรรมดาในชีวิตประจำวัน

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

อย่างไรก็ตาม วิกฤตการณ์ครั้งนี้ไม่ได้ยุติลงทันทีเมื่อเสียงปืนสงบและมีความสูญเสียเกิดขึ้น หากแต่โลกออนไลน์กลับทำหน้าที่เป็นเครื่องมือขยายวงความเสียหายให้ลุกลามยิ่งขึ้น ผ่านการเผยแพร่ภาพเหตุการณ์ คลิปผู้ได้รับบาดเจ็บ ข้อมูลส่วนบุคคล ข่าวลือ ข้อมูลแช็ตปลอม และข้อกล่าวหาที่ปราศจากหลักฐานรองรับ ซึ่งถูกส่งต่อกันอย่างรวดเร็วไร้การกลั่นกรอง

สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือพฤติกรรมการด่วนสรุปของชาวเน็ตบางกลุ่ม ที่พยายามชี้ตัวว่าใครคือผู้กระทำความผิดหรือใครคือต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดด้วยข้อมูลดิบเพียงไม่กี่บรรทัด จนทำให้ครอบครัว เพื่อนฝูง ครูบาอาจารย์ หรือแม้กระทั่งเหยื่อผู้สูญเสียต้องตกเป็นจำเลยสังคมทั้งที่กระบวนการสอบสวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจยังไม่เสร็จสิ้น

บทเรียนราคาแพงจากเหตุการณ์นี้เตือนใจเราว่า การแก้ไขปัญหาความรุนแรงไม่สามารถพึ่งพาแค่มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมอาวุธปืนเพียงอย่างเดียวได้ แต่ทุกภาคส่วนต้องร่วมกันควบคุมและจัดการกับตัวเร่งความรุนแรงจากโลกดิจิทัลควบคู่กันไป พร้อมทั้งเรียกร้องให้ผู้ปกครองและครูอาจารย์ต้องเพิ่มความใส่ใจ สอดส่องพฤติกรรม และเปิดพื้นที่รับฟังปัญหาของเด็กให้มากขึ้น

ที่มา: Khaosod Politics