รู้จัก "วันภาษาไทยแห่งชาติ" ตรงกับ 29 กรกฎาคม ประวัติและความสำคัญ

ทุกๆ วันที่ 29 กรกฎาคมของทุกปี ประเทศไทยได้กำหนดให้เป็นวันสำคัญในการรำลึกถึงพัฒนาการทางภาษา พร้อมทั้งเป็นวาระในการรณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องแม่นยำ ทั้งทักษะการพูด การอ่าน และการเขียน ควบคู่ไปกับการร่วมมือกันอนุรักษ์มรดกทางภาษานี้ให้คงอยู่สืบไปในสังคมไทย

หากย้อนดูรากเหง้าทางประวัติศาสตร์ จุดเริ่มต้นของภาษาไทยมีความผูกพันกับการประดิษฐ์อักษรที่เรียกว่า "ลายสือไทย" ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเกิดขึ้นในราว พ.ศ. 1826 โดยพ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงริเริ่มคิดค้นตัวอักษรขึ้นมาใหม่ โดยอาศัยการดัดแปลงพัฒนาต่อยอดมาจากอักษรมอญและอักษรเขมร พร้อมทั้งทรงกำหนดระบบพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ เพื่อให้มีเครื่องมือสำหรับถ่ายทอดเสียงและความหมายได้อย่างครบถ้วน ก่อนที่ระบบตัวอักษรดังกล่าวจะค่อยๆ พัฒนาเปลี่ยนแปลงผ่านมาหลายยุคสมัยจนกลายมาเป็นอักษรไทยในรูปแบบที่ใช้งานกันอยู่ในปัจจุบัน

สำหรับการกำหนดให้มี "วันภาษาไทยแห่งชาติ" อย่างเป็นทางการนั้น มีจุดกำเนิดมาจากเหตุการณ์สำคัญในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 เสด็จพระราชดำเนินไปทรงร่วมอภิปรายในหัวข้อ "ปัญหาการใช้คำไทย" ในการประชุมวิชาการของชุมนุมภาษาไทย สังกัดคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

"คนไทยควรรักษาภาษาไทยให้ถูกต้อง ทั้งด้านการออกเสียง การใช้คำและการเรียบเรียงประโยค รวมถึงควรใช้คำไทยเดิมที่มีอยู่แล้วให้เกิดประโยชน์ ก่อนบัญญัติคำใหม่โดยไม่จำเป็น"

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9

ในโอกาสสำคัญครั้งนั้น พระองค์ทรงพระราชทานกระแสพระราชดำรัสที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใยต่อสถานการณ์การใช้ภาษาไทย โดยทรงเน้นย้ำให้คนในชาติช่วยกันรักษาความถูกต้อง ทั้งในเรื่องการออกเสียง การเลือกใช้คำ และการเรียบเรียงรูปประโยค พร้อมทั้งแนะนำให้ใช้ประโยชน์จากคำไทยที่มีอยู่เดิมให้คุ้มค่าเสียก่อนที่จะไปบัญญัติคำศัพท์ใหม่ขึ้นมาโดยไม่มีความจำเป็น