โมเดลที่พักระยะสั้นสำหรับเมืองประชากรลด: แก้ปัญหาบ้านว่าง

การถกเถียงเรื่องที่พักระยะสั้นทั่วโลกตลอดทศวรรษที่ผ่านมามักมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ปัญหาความขาดแคลนที่อยู่อาศัย เมืองใหญ่หลายแห่งต้องเผชิญกับภาวะผู้มาเยือนและผู้อยู่อาศัยแย่งชิงบ้านเรือนที่มีอยู่จำกัด ส่งผลให้เกิดมาตรการควบคุมที่เข้มงวดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภาวะคนไร้ที่อยู่อาศัยและค่าเช่าพุ่งสูงขึ้น

ตัวอย่างที่ชัดเจนคือมหานครนิวยอร์กซึ่งบังคับใช้กฎหมาย Local Law 18 ส่งผลให้ประกาศเช่า Airbnb ระยะสั้นไม่ถึง 30 วันดิ่งลงถึง 83% ภายในเวลาหนึ่งปี จาก 21,900 รายการเหลือเพียง 3,700 รายการ ขณะที่บาร์เซโลนาก็ใช้มาตรการควบคุมที่เด็ดขาดเช่นกัน เนื่องจากมีงานวิจัยระบุว่ากิจกรรมของ Airbnb ทำให้ค่าเช่าเฉลี่ยในเมืองสูงขึ้น 1.9% และพุ่งสูงถึง 7% ในย่านที่มีการใช้งานหนาแน่น

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันภูมิภาคจำนวนมากกลับต้องเผชิญกับปัญหาขั้วตรงข้าม นั่นคือภาวะประชากรลดลงและโครงสร้างบ้านว่างเชิงโครงสร้าง ประเทศญี่ปุ่นมีบ้านร้างสูงถึงประมาณ 9 ล้านหลัง คิดเป็น 13.8% ของสต็อกบ้านทั้งหมด ขณะที่พื้นที่ชนบทในอิตาลีและเยอรมนีก็มีอาคารที่ถูกทิ้งร้างหรือใช้งานไม่เต็มศักยภาพเช่นกัน สำหรับพื้นที่เหล่านี้ การท่องเที่ยวสามารถเข้ามาช่วยดูดซับที่อยู่อาศัยส่วนเกินโดยไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อนจากการถูกไล่ที่