Re:Concrete นำท่อระบายน้ำมาสร้างพาวิเลียนรีไซเคิลในมุมไบ

ผลงานออกแบบที่มีชื่อว่า Re:Concrete ได้นำท่อระบายน้ำสำเร็จรูป ซึ่งปกติแล้วจะถูกฝังอยู่ใต้ดินของเมือง มาเปลี่ยนเป็นห้องนั่งเล่นสาธารณะแบบเปิดโล่งบริเวณชายฝั่งเมืองมุมไบ โดยทีมนักออกแบบได้ทำการตัด หมุน และแขวนทรงกระบอกคอนกรีตเหล่านี้ไว้ที่ระดับความสูงต่างๆ เพื่อให้ชิ้นส่วนที่ถูกนำกลับมาใช้ใหม่กลายเป็นผนัง ช่องทางเข้า ที่นั่ง และช่องรับแสงทรงกลม ข้อเสนอที่ชนะการประกวดนี้สำรวจความเป็นไปได้ว่าคอนกรีตจะสามารถมีชีวิตที่สองในทางสถาปัตยกรรมได้หรือไม่ โดยไม่ต้องถูกทุบทำลายให้กลับไปเป็นวัสดุมวลรวมเสียก่อน

โครงการนี้ได้รับรางวัล Honorable Mention จากการประกวดระดับนานาชาติ Concrete Pavilion Competition ของ Buildner ซึ่งเชิญชวนให้สถาปนิกและนักออกแบบร่วมพิจารณาศักยภาพทางสถาปัตยกรรม สิ่งแวดล้อม และการแสดงออกของคอนกรีต วัสดุก่อสร้างที่มีการใช้งานมากที่สุดประเภทหนึ่งของโลก โครงการนี้เริ่มต้นจากความย้อนแย้งที่ว่า แม้คอนกรีตจะขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแรงและอายุการใช้งานที่ยาวนาน แต่ชิ้นส่วนสำเร็จรูปกลับอาจถูกปฏิเสธ สั่งเกิน ปลดระวาง หรือตกรุ่นไปเสียก่อนที่ตัววัสดุจะหมดอายุการใช้งานจริง ชิ้นส่วนเหล่านี้มักจะถูกนำไปบดเป็นวัสดุมวลรวม ซึ่งเป็นการทำลายรูปทรง พลังงาน และงานฝีมือในการผลิตที่อยู่ในตัววัสดุนั้นไปอย่างน่าเสียดาย

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

โครงการนี้นำเสนอแนวทางเลือกอื่นด้วยการรักษาฟอร์มเดิมของชิ้นส่วนเหล่านี้ไว้และนำมาใช้เป็นสถาปัตยกรรม ออกแบบให้เป็นพาวิเลียนสาธารณะชั่วคราวบนพื้นที่ริมฝั่งทะเลของมุมไบ โครงการเปลี่ยนท่อระบายน้ำสำเร็จรูปที่ถูกเรียกคืนให้กลายเป็นห้องสาธารณะที่เปิดโล่งและผู้คนเข้าไปใช้งานได้ การนำโครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้ขึ้นมาไว้เหนือพื้นดินทำให้ระบบวัสดุที่ปกติมักถูกซ่อนไว้ใต้เมืองปรากฏให้เห็นเด่นชัด ชิ้นส่วนที่เดิมทีถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลำเลียงน้ำจึงกลายมาเป็นพื้นที่สำหรับการรวมตัว พักผ่อน จัดนิทรรศการ และการไตร่ตรอง

พาวิเลียนแห่งนี้ใช้ส่วน

• ท่อคอนกรีตสำเร็จรูปมาตรฐานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.1 เมตร และมีความยาว 2.5 เมตร
• กระบวนการเริ่มต้นจากการคัดเลือกและตรวจสอบท่อส่วนเกิน ท่อที่ถูกปฏิเสธ หรือท่อปลดระวางที่ยังมีโครงสร้างเหมาะสม
• ชิ้นส่วนที่เลือกจะถูกเก็บไว้เป็นทรงกระบอกสมบูรณ์หรือถูกตัดตามยาวให้เป็นส่วนโค้ง
• นำชิ้นส่วนมาหมุน จับคู่ และประกอบเข้าด้วยกันที่ระดับความสูงต่างกันเพื่อสร้างการจัดวางพื้นที่ที่หลากหลาย

ที่ระดับพื้นดิน ส่วนโค้งเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นผนัง ธรณีประตู ทางเข้าที่ถูกกรอบสายตา และพื้นผิวที่นั่งแบบไม่เป็นทางการ ขณะที่ทรงกระบอกที่ถูกยกสูงขึ้นจะสร้างเป็นปริมาตรที่แขวนลอยและช่องรับแสงทรงกลม ช่องว่างระหว่างชิ้นส่วนต่างๆ ทำหน้าที่กรอบมุมมองออกสู่ทะเล ในขณะที่แสงแดดส่องผ่านท่อที่ถูกยกขึ้นและเคลื่อนตัวไปตามพื้นผิวเว้าตลอดทั้งวัน แสงที่เปลี่ยนแปลงไปนี้ช่วยเปลี่ยนการรับรู้ภายในพื้นที่คอนกรีต ทำให้เกิดลำดับของทางเดินที่บีบแคบสลับกับพื้นที่โล่งกว้าง

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ที่มา: designboom