เทคนิคแปะ Fitbit ไว้ที่แขน: ทำไมคนถึงทำและเวิร์กจริงไหม
เจาะลึกเทรนด์การใช้แผ่นกาว CGM overpatch ติด Fitbit Air ไว้ที่ต้นแขนเพื่อหนีการเกะกะตอนออกกำลังกาย พร้อมข้อดีข้อเสียที่ต้องรู้
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- การแปะ Fitbit ที่ต้นแขนช่วยให้พ้นทางสายรัดข้อมือและอุปกรณ์ออกกำลังกาย
- แนะนำให้ใช้แผ่นกาว CGM overpatch ซึ่งติดแน่นทนนานและกันเหงื่อได้ดี
- การวัดอัตราการเต้นของหัวใจยังแม่นยำดี แต่ระบบตรวจจับกิจกรรมอัตโนมัติอาจรวน
เทรนด์การถอดสายรัดข้อมือแล้วใช้เทปแปะอุปกรณ์ Fitbit Air ไว้ที่แขนโดยตรงกำลังเป็นที่พูดถึงในกลุ่มคนรักสุขภาพ เพื่อแก้ปัญหาความเกะกะเวลาใช้งานร่วมกับอุปกรณ์อื่น เช่น สายรัดข้อมือยกน้ำหนักหรือลูกตุ้มเหล็ก kettlebell อีกทั้งยังช่วยให้สวมใส่เสื้อแขนยาวหรือเครื่องประดับได้อิสระมากขึ้นโดยไม่มีสายนาฬิกามารบกวน แม้จะเป็นปัญหาเล็กๆ น้อยๆ แต่การลืมไปเลยว่ากำลังสวมใส่อุปกรณ์อยู่ก็เป็นความสบายที่หลายคนชื่นชอบ
สำหรับการเลือกใช้อุปกรณ์ยึดเกาะที่ดีที่สุด ตัวเลือกที่เหมาะสมคือแผ่นกาว CGM overpatch ซึ่งปกติแล้วใช้สำหรับติดเซนเซอร์วัดระดับน้ำตาลในเลือดต่อเนื่อง (Continuous Glucose Monitors) ที่ด้านหลังส่วนบนของแขน แผ่นกาวพลาสติกเหล่านี้มีความเหนียวและปลอดภัย เหมาะสำหรับการยึดอุปกรณ์ให้อยู่กับที่ในระยะยาว
แผ่นกาว CGM overpatch เหล่านี้ตอบโจทย์การติด Fitbit ไว้ที่แขนได้อย่างลงตัว เนื่องจากแผ่น CGM ทั่วไปใช้งานได้ประมาณสองสัปดาห์ ในขณะที่แบตเตอรี่ของ Fitbit Air อยู่ได้ราวหนึ่งสัปดาห์พอดี หากต้องการให้อุปกรณ์ติดแน่นทนทานตลอดช่วงเวลาออกกำลังกายและการอาบน้ำ แผ่นกาวประเภทนี้มีความเหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
จากการทดลองภาคสนามด้วยการติด Fitbit Air ไว้ที่ด้านหลังแขนแล้วออกไปวิ่ง ปรากฏว่าแผ่นกาวติดแน่นทนทานแม้จะมีเหงื่อออกมาก และข้อมูลอัตราการเต้นของหัวใจที่บันทึกได้ก็มีความใกล้เคียงกับอุปกรณ์อื่นที่นำมาใช้เทียบเคียง อย่างไรก็ตาม วิธีนี้ก็มีความเสี่ยงเช่นกัน เนื่องจากการไหลเวียนเลือดบริเวณต้นแขนของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แม้ว่าการแปะทับด้วยแผ่นกาวจะช่วยแนบชิดผิวหนังและบล็อกแสงรอบข้างได้ดี ซึ่งส่งผลดีต่อความแม่นยำ แต่ระบบตรวจจับการออกกำลังกายอัตโนมัติอาจทำงานได้ไม่เต็มที่
การย้ายตำแหน่งอุปกรณ์สวมใส่ (Wearable) จากข้อมือไปยังส่วนอื่นของร่างกายอย่างต้นแขน สะท้อนให้เห็นว่าผู้ใช้เริ่มมองหาความสะดวกสบายที่ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์เฉพาะทางมากขึ้น เช่น การเล่นเวทเทรนนิ่งที่ข้อมือต้องงอหรือรองรับแรงกดหนักๆ เซนเซอร์วัดชีพจรจึงอาจเคลื่อนหลุดตำแหน่ง การใช้แผ่นกาวทางการแพทย์จึงเป็นทางออกที่ชาญฉลาด แต่ผู้ใช้อาจต้องยอมแลกกับฟังก์ชันการตรวจจับกิจกรรมอัตโนมัติ (Auto-detection) ที่ออกแบบมาเพื่อการเคลื่อนไหวของข้อมือโดยเฉพาะ
ในระหว่างการทดลองวิ่งรอบแรกด้วย Fitbit ที่ติดเทปไว้ อุปกรณ์ไม่สามารถตรวจจับการวิ่งได้โดยอัตโนมัติ จนกระทั่งในการวิ่งรอบที่สอง ผู้ทดลองต้องกดเริ่มโหมดออกกำลังกายด้วยตนเอง ซึ่งทำให้ผลลัพธ์ออกมาดีขึ้น โดยสรุปแล้วการแปะ Fitbit ไว้ที่แขนไม่ใช่ความคิดที่แย่ แต่มีข้อจำกัดเรื่องฟังก์ชันตรวจจับอัตโนมัติและความแม่นยำของชีพจรที่อาจแตกต่างกันไปตามตำแหน่งและสรีระของแต่ละบุคคล
ที่มา: Lifehacker
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น