Homme Plissé Issey Miyake 2026: ถอดรหัสผลงาน Matisse

ภายในพื้นที่ South Tank ของ Tate Modern บรรยากาศการแสดงเริ่มต้นขึ้นทันทีที่แขกผู้เข้าร่วมงานก้าวเท้าเข้ามา พื้นห้องถูกปูทับด้วยวัสดุนุ่มสีซีด มีการจัดวางม้าั่งตามแนวผนังคอนกรีตรูปวงกลม พร้อมเก้าอี้เดี่ยวที่กระจายตัวอยู่ใกล้กับจุดศูนย์กลางของห้อง บนพื้นนั้นมีชุดเสื้อผ้าอัดพลีทที่ถูกตัดเย็บให้มีรูปทรงถอดแบบมาจากชิ้นงานกระดาษตัดแปะ The Snail (1953) ของศิลปินชื่อดัง Henri Matisse ก่อนที่นักแสดงจะเริ่มทยอยยกแผ่นสักหลาดขึ้นเพื่อเผยให้เห็นเสื้อผ้าจำนวนมากที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง

การแสดงดังกล่าวจัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2026 ในฐานะอีเวนต์ครั้งที่สองของโครงการ Open Studio โดยแบรนด์ HOMME PLISSÉ ISSEY MIYAKE ค่ำคืนนี้ดึงให้ผู้ชมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในโครงสร้างของการแสดงร่วมสมัยอย่างใกล้ชิด เหล่าศิลปินผู้แสดงเดินเข้าไปหาแขกแต่ละท่านเพื่อเชิญชวนให้นั่งลงและร่วมทำกิจกรรมในรูปแบบ One One One ซึ่งเป็นรูปแบบการแสดงที่พัฒนาโดย Ioannis Mandafounis โดยนักเต้นจะสร้างสรรค์ท่าทางสดๆ เพื่อตอบสนองต่อผู้ที่นั่งอยู่ตรงหน้า และใช้การสบตากันเป็นสะพานเชื่อมความสัมพันธ์ในขณะที่ผู้ชมคนอื่นๆ ในห้องต่างเฝ้ามองช่วงเวลาเหล่านี้ก่อตัวขึ้นทีละชิ้น

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

โครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของ South Tank เอื้อให้การเคลื่อนไหวเกิดขึ้นได้ในทุกทิศทาง ขอบคอนกรีตเปลือยล้อมรอบพื้นที่เปิดโล่งกว้าง ขณะที่การจัดที่นั่งทำให้ผู้คนกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่การแสดงไปโดยปริยาย ในมุมมองที่กว้างขึ้น นักเต้นเคลื่อนตัวผ่านระหว่างผู้ชมที่นั่งอยู่ ในขณะที่ศิลปินคนอื่นๆ แยกย้ายไปตามมุมต่างๆ ของห้อง ความสนใจของผู้คนจึงต้องสลับปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา ผู้ชมที่กำลังนั่งมองอยู่ดีๆ อาจกลายเป็นฝ่ายที่ถูกมองเสียเองในวินาทีถัดมา

วิธีการของ Mandafounis สอดรับกับแนวคิดเชิงพื้นที่นี้เป็นอย่างดี เนื่องจากกระบวนการดังกล่าวเรียกร้องให้นักเต้นแปลความรู้สึกจากตัวตนของผู้ชมให้กลายเป็นท่วงท่าการเคลื่อนไหว ทำให้การพบปะกันแต่ละครั้งมีจังหวะและระยะเวลาเฉพาะตัว ผู้ชมมีอิทธิพลต่อสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงแค่การมานั่งอยู่ตรงนั้น ขณะที่ผู้คนซึ่งนั่งเรียงรายอยู่ตามแนวผนังด้านนอกจะได้เห็นการแสดงย่อยๆ หลายชุดก่อตัวขึ้นทั่วทั้งห้อง โดยแต่ละจุดต่างก็มีศูนย์กลางชั่วคราวเป็นของตัวเอง

ที่มา: designboom