BEARS WOOD PROJECT 2022: ชุบชีวิตไม้ถูกหมีทำลายสู่เซิร์ฟบอร์ด
โปรเจกต์ BEARS WOOD PROJECT ในญี่ปุ่น นำไม้ซีดาร์ที่ถูกหมีควายกัดเปลือกจนเสียราคา มาแปรรูปเป็นเซิร์ฟบอร์ดเคลือบรักญี่ปุ่นโดย siita

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- BEARS WOOD PROJECT เริ่มต้นในปี 2022 เพื่อแก้ปัญหาไม้ซีดาร์เสียหาย
- รอยแผลจากหมีถูกเปลี่ยนให้เป็นลวดลายเอกลักษณ์บนเซิร์ฟบอร์ด
- Takuya Tsutsumi จับมือกับช่างทำเซิร์ฟบอร์ด Rodrigo Matsuda
- พื้นผิวไม้เคลือบด้วยยางรักธรรมชาติจากร้าน Tsutsumi Asakichi Urushi
ในผืนป่าแห่งเคโฮกุ ทางเหนือของเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น มักเกิดเหตุการณ์ที่หมีควายเอเชียลอกเปลือกต้นซีดาร์และไซปรัสจนทิ้งรอยแผลเป็นทางยาวไว้บนลำต้น พฤติกรรมดังกล่าวเรียกว่า คุมะฮากิ (kumahagi) ซึ่งทำให้เนื้อไม้รอบแผลเติบโตผิดรูปและมีลายไม้บิดเบี้ยว ส่งผลให้มูลค่าทางการค้าของไม้ลดลงอย่างฮวบฮาบจนทางการเมืองเกียวโตระบุว่าไม้เหล่านี้มักถูกนำไปย่อยเป็นเชื้อเพลิงหรือทิ้งไว้ในป่า
ปัญหาดังกล่าวกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิด BEARS WOOD PROJECT ขึ้นในปี 2022 โดยร้านรักโบราณ Tsutsumi Asakichi Urushi ร่วมมือกับเหล่าคนทำป่าและช่างไม้ในเคโฮกุ เพื่อนำไม้ที่ถูกลดมูลค่าจากรอยแผลของหมีกลับมาใช้ประโยชน์ผ่านแบรนด์ siita โดยเนื้อไม้ซีดาร์ถูกขึ้นรูปเป็นกระดานโต้คลื่นขนาดยาวและโค้งมน ก่อนจะถูกเคลือบด้วยยางรักเงางามที่ช่วยขับเน้นรอยแผลในธรรมชาติให้เด่นชัดยิ่งขึ้น

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
หัวใจสำคัญของโครงการนี้คือ Takuya Tsutsumi ทายาทรุ่นที่ 4 ของร้าน Tsutsumi Asakichi Urushi ร้านเครื่องรักเกียวโตที่ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ปี 1909 โดยเขาได้ต่อยอดการใช้งานยางรักธรรมชาติ ซึ่งเป็นเรซินดั้งเดิมที่ใช้เคลือบและประสานงานฝีมือญี่ปุ่น ไปสู่สิ่งของที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างจักรยาน สเกตบอร์ด และเซิร์ฟบอร์ด
ในการผลิตกระดานโต้คลื่นแบรนด์ siita นั้น Tsutsumi ได้ร่วมงานกับ Rodrigo Matsuda ช่างทำเซิร์ฟบอร์ดไม้ที่มีประสบการณ์เกือบสองทศวรรษ โดย Matsuda ทำหน้าที่ขึ้นรูปทรงไม้ในเคโฮกุ ขณะที่ Tsutsumi รับหน้าที่เคลือบรัก ซึ่งเวิร์กช็อปของพวกเขาตั้งอยู่ริมแม่น้ำคัตสึระภายในโรงนาอายุร้อยปีที่ถูกดัดแปลงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิและความชื้นมีผลต่อความหนืดและความเงาของยางรัก Tsutsumi จึงต้องปรับกระบวนการทำงานให้เข้ากับสภาพอากาศของแต่ละวันเสมอ
"รอยแผลกลายเป็นคำถามทางเศรษฐกิจพอ ๆ กับความสุนทรีย์ คุณลักษณะที่เคยลดมูลค่าของไม้กลับกลายเป็นรายละเอียดที่ทำให้กระดานแต่ละแผ่นแตกต่างกัน"
Takuya Tsutsumi
การนำไม้ที่มีตำหนิมาสร้างมูลค่าเพิ่ม (Upcycling) ถือเป็นแนวทางสำคัญในการจัดการทรัพยากรป่าไม้ท่ามกลางความท้าทายจากธรรมชาติและเศรษฐกิจ โดยในกรณีของญี่ปุ่น ไม้ซีดาร์จากเคโฮกุถูกใช้เป็นวัสดุก่อสร้างและงานฝีมือมาตั้งแต่ยุคเฮอัน การผสานภูมิปัญญาเครื่องรักเข้ากับงานไม้ที่มีร่องรอยทางชีววิทยา จึงช่วยรักษาคุณค่าของไม้ท้องถิ่นพร้อมทั้งสร้างมุมมองใหม่ให้กับงานออกแบบร่วมสมัย
แม้ว่าปรากฏการณ์คุมะฮากิจะยังคงเป็นปัญหาที่ทางการญี่ปุ่นต้องหาทางรับมือและยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัดว่าเหตุใดหมีจึงกัดกินเนื้อไม้ แต่กลุ่มผู้ร่วมงานเลือกที่จะแก้ปัญหาด้วยการรับซื้อไม้ที่ได้รับผลกระทบในราคาที่เหมาะสม เพื่อให้รอยแผลจากธรรมชาติกลายเป็นเอกลักษณ์ที่แบ่งแยกความแตกต่างของเซิร์ฟบอร์ดแต่ละแผ่นออกจากกัน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากเซิร์ฟบอร์ดไม้ไร้ครีบ alaia ของฮาวายโบราณ
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น