ส่อง 10 แฟชั่นโชว์สุดล้ำที่ฉีกกฎแคทเดินแบบเดิมๆ
ย้อนชม 10 แฟชั่นโชว์ระดับตำนานตลอด 4 สัปดาห์/ทศวรรษจากดีไซเนอร์ชื่อดัง เช่น Thierry Mugler และ Alexander McQueen ที่พลิกโฉมการจัดรันเวย์
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- ทบทวน 10 แฟชั่นโชว์ระดับตำนานที่ปฏิวัติรูปแบบการเดินแบบดั้งเดิม
- Thierry Mugler ในปี 1984 ใช้รันเวย์ทรงปีกกว้างรองรับผู้ชมกว่า 6,000 คน
- Maison Martin Margiela ในปี 1990 พาแฟชั่นลงสนามเด็กเล่นคลุกเคล้ากับเด็กๆ
- Alexander McQueen ในปี 2001 ใช้กล่องกระจกสะท้อนมุมมองการจับจ้อง
การแสดงแฟชั่นโชว์ทั่วไปมักเริ่มต้นด้วยผังงานเรียบง่าย นางแบบเดินไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้โดยมีผู้ชมยืนหรือนั่งเรียงรายอยู่สองข้างทาง แม้โครงสร้างพื้นฐานนี้จะคงเส้นคงวามาโดยตลอด แต่รันเวย์ที่โดดเด่นบางแห่งกลับเลือกที่จะสั่นคลอนผังพื้นฐานเหล่านั้น
ตลอดช่วงเวลาสี่ทศวรรษที่ผ่านมา ดีไซเนอร์และนักออกแบบฉากได้ทดลองฝังรันเวย์ไว้ใต้พื้น แบ่งออกเป็นตาราง หรือแม้แต่ตัดการเดินออกไปเสียเลย ในโชว์เหล่านี้ การออกแบบฉากไม่ได้เป็นเพียงแค่ฉากหลังตกแต่ง แต่มันกำหนดว่านางแบบจะปรากฏตัวเมื่อใดและนานแค่ไหน รวมถึงทำให้ผู้ชมที่นั่งห่างกันเพียงไม่กี่ฟุตอาจได้รับประสบการณ์การชมที่แตกต่างกัน ในฤดูกาลแฟชั่นวีคนี้ เราจึงพาไปย้อนดู 10 ตัวอย่างที่รันเวย์กลายเป็นส่วนหนึ่งของงานออกแบบท่าเต้นอย่างแท้จริง
สำหรับโชว์คอลเลกชันฤดูใบไม้ร่วงปี 1984 ของ Thierry Mugler ณ Le Zénith ในกรุงปารีส รันเวย์ได้แผ่ขยายผ่านสถานที่จัดคอนเสิร์ตราวกับปีกนก นี่คือหนึ่งในตัวอย่างแรกๆ ที่แฟชั่นโชว์ก้าวข้ามการจัดวางแบบมาตรฐาน โดยมีผู้คนกว่า 6,000 คนอัดแน่นเต็มห้อง รวมถึงประชาชนทั่วไปที่ซื้อบัตรเข้าชม ผลักดันให้แฟชั่นโชว์ก้าวสู่สเกลที่ใหญ่กว่าการนำเสนอของอุตสาหกรรมแฟชั่นทั่วไป
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
แผนผังดังกล่าวตอบโจทย์ภาษาแห่งความ teatral ของ Mugler แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือมิติเชิงพื้นที่ ระยะทางกลายเป็นส่วนหนึ่งของการแสดง ร่างของนางแบบปรากฏเป็นเงาดำจากอีกฟากของสนามกีฬา ก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ขณะที่รันเวย์ยื่นออกไปหาผู้ชมแทนที่จะจำกัดอยู่แค่เส้นตรงเส้นเดียว แคทเดินแบบดั้งเดิมถูกขยายออกไปจนคล้ายกับแผนผังสำหรับฝูงชนขนาดใหญ่
ขยับมาที่โชว์ฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อนปี 1990 ของ Maison Martin Margiela ซึ่งจัดแสดงในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 1989 ได้ย้ายแฟชั่นไปสู่สนามเด็กเล่นในเขตที่ 20 ของกรุงปารีส โดยมีเด็กๆ ในท้องถิ่นนั่งอยู่ตามทางเดินดิน และเริ่มเดินปะปนไปกับเหล่านางแบบขณะที่โชว์ดำเนินไป เส้นทางเดินไม่ได้ถูกตรึงไว้ให้กลายเป็นรันเวย์ที่เรียบหรู แต่ยังคงเป็นผืนดินที่ทุกคนกำลังเหยียบย่ำร่วมกัน
การนำแฟชั่นโชว์ไปจัดในพื้นที่สาธารณะหรือสนามเด็กเล่นของ Martin Margiela ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ท้าทายความหรูหราและชนชั้นในวงการแฟชั่นยุค 90 โดยเปลี่ยนพื้นที่ปิดตายสำหรับคนเฉพาะกลุ่มให้กลายเป็นพื้นที่สาธารณะที่เปิดกว้าง ซึ่งแนวคิดนี้ได้สร้างแรงบันดาลใจให้ดีไซเนอร์รุ่นหลังหันมาให้ความสำคัญกับบริบททางสังคมและสิ่งแวดล้อมรอบตัวมากขึ้น
ในทิศทางที่แตกต่างออกไป Viktor & Rolf ได้นำเสนอคอลเลกชันโอตกูตูร์ ฤดูใบไม้ร่วงปี 1999 ในชื่อ Russian Doll โดยมี Maggie Rizer ยืนอยู่บนแท่นหมุน ขณะที่ Viktor Horsting และ Rolf Snoeren ช่วยกันสวมเสื้อผ้าทีละชั้น สร้างสรรค์คอลเลกชันลงบนร่างเดียวโดยไม่มีขบวนนางแบบเดินผ่านผู้ชม
Alexander McQueen ในโชว์คอลเลกชันฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อนปี 2001 ที่ชื่อ Voss ได้เริ่มต้นขึ้นก่อนที่นางแบบจะปรากฏตัวเสียอีก โดยให้ผู้ชมล้อมรอบกล่องกระจกเงาทั้งสองด้าน (two-way mirror) และมองเห็นเงาสะท้อนของตนเองจ้องมองกลับมา เมื่อไฟเปลี่ยนไป ภายในกล่องจึงมองเห็นได้จากภายนอก แต่นางแบบข้างในกลับมองไม่เห็นผู้ชม สะท้อนถึงการควบคุมการมองเห็นและการจับจ้องที่ทรงพลัง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
สำหรับโชว์เสื้อผ้าผู้ชายฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อนปี 2012 ของ Prada ทางสำนักออกแบบ AMO ได้ผสานที่นั่งและรันเวย์เข้าเป็นแผนผังเดียวกัน โดยให้แขก 6,000 (ขออภัย: ต้นฉบับระบุ 600 คน) นั่งบนบล็อกโฟมสีฟ้าที่วางกระจายตัวบนกริดขนาด 1.5 คูณ 1.5 เมตร ขณะที่นางแบบเดินผ่านช่องว่างต่างๆ บนพื้นหญ้าเทียม
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น