Fabio Cherstich กับขอบเขตระหว่างศิลปะและโรงละคร
ฟาบิโอ เชิร์สทิช ผู้กำกับละครเวทีชื่อดัง พูดคุยกับ designboom ถึงการเบลอเส้นแบ่งระหว่างผู้ชมและนักแสดง รวมถึงโปรเจกต์ Louis Vuitton Dolomites Classic Run
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- ฟาบิโอ เชิร์สทิช ผู้กำกับละครเวทีและศิลปินชาวอิตาลี
- ผลงานโดดเด่นรวมถึง Operacamion และ Louis Vuitton Dolomites Classic Run
- แนวคิดการเบลอเส้นแบ่งระหว่างผู้ชมและผู้แสดงบนเวที
- ความท้าทายในการนิยามตัวตนผ่านเว็บไซต์พอร์ตโฟลิโอ
ฟาบิโอ เชิร์สทิช (Fabio Cherstich) ผู้กำกับละครเวทีที่ไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่แค่ในโรงละครแบบเดิมๆ ผลงานของเขาเคยไปโลดแล่นอยู่ตามจัตุรัสต่างๆ ในกรุงโรมด้วยรถบรรทุกกึ่งพ่วงขนาดใหญ่ หรือแม้แต่การสร้างสรรค์สเปกตรัมรอบการแข่งขันรถยนต์วินเทจจากเมืองเวนิสข้ามผ่านเทือกเขาโดโลไมต์สำหรับการแข่งขัน Louis Vuitton’s Classic Run ในการพูดคุยกับ designboom ณ สตูดิโอในบ้านพักของเขาที่เมืองมิลาน เชิร์สทิชได้บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับศิลปะทั้งบนและนอกเวที คอลเลกชันหม้อต้มกาแฟ Alessi และความยากลำบากในการย่อเรื่องราวทั้งหมดนี้ลงในเว็บไซต์เดียว
เมื่อผลงานของเขาคาบเกี่ยวระหว่างโลกของจิตรกรรม ภาพยนตร์ และศิลปะการแสดง คำว่า "ผู้กำกับละครเวที" จึงดูคับแคบเกินไปสำหรับเขา ซึ่งสะท้อนให้เห็นผ่านเว็บไซต์ที่เป็นผลงานระหว่างพัฒนา หน้ากระดาษเปล่าที่มีเพียงฟอนต์แบบซานเซริฟเริ่มต้นด้วยประโยค "บันทึกแทนเว็บไซต์" และปิดท้ายรายการผลงานทั้งหมดด้วยข้อความ "และดินแดนอื่นๆ ที่บางครั้งก็ยากจะตั้งชื่อ"
การพยายามนิยามตัวตนของศิลปินที่มีผลงานหลากหลายแขนงอย่างเชิร์สทิช สะท้อนให้เห็นว่าวงการศิลปะสมัยใหม่ไม่ได้ถูกจำกัดด้วยกรอบสาขาวิชาชีพแบบเดิมอีกต่อไป การผสมผสานระหว่างโรงละคร สถาปัตยกรรม และแฟชั่น กลายเป็นแนวทางสำคัญที่ช่วยขยายขอบเขตการรับรู้ของผู้ชมในยุคปัจจุบัน
เชิร์สทิชเล่าถึงเบื้องหลังการสร้างเว็บไซต์ที่กินเวลาพูดคุยกับนักจิตบำบัดนานถึงสองปีว่าปัญหาคือการนิยามตัวเอง เขากล่าวว่าการทำงานเป็นผู้กำกับไม่ได้หมายความว่านั่นคือตัวตนทั้งหมดของเขา ภายในห้องสมุดที่บ้านของเขามีหนังสือสะท้อนผลงานในอดีตและโปรเจกต์ในอนาคต รวมถึงภาพวาดพอร์ตเทรตฝีมือโซเฟีย ซิลวา (Sofia Silva) เพื่อนสนิทของเขา
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
เขาเล่าถึงความหลงใหลในการเล่าเรื่องตั้งแต่วัยเด็กโดยใช้หม้อต้มกาแฟ La cupola ที่ออกแบบโดยอัลโด รอสซี (Aldo Rossi) สำหรับ Alessi เป็นเครื่องมือชงกาแฟระหว่างพูดคุย สิ่งของเกือบทุกชิ้นในสตูดิโอของเขาล้วนเชื่อมโยงกับมิตรภาพและอาชีพ
"แต่ปัญหาสำหรับฉันคือฉันจะนิยามตัวเองอย่างไร... ฉันทำงานเป็นผู้กำกับ แต่นั่นคือนิยามของงานฉัน ไม่ใช่นิยามของตัวฉันเอง"
ฟาบิโอ เชิร์สทิช
แนวคิดความลื่นไหลระหว่างผู้ชมและผู้แสดงคือจุดเด่นในงานของเชิร์สทิช เช่นผลงาน Operacamion ในปี 2016 สำหรับโรงละคร Teatro dell’opera di Roma ที่นำโอเปร่าไปแสดงบนถนนในเมืองผ่านตู้คอนเทนเนอร์บนท้ายรถบรรทุก ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นกรณีศึกษาของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและถูกกล่าวถึงโดยนายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก โซห์ราน มามดานี (Zohran Mamdani)
ในตอนท้าย เชิร์สทิชเน้นย้ำถึงความสำคัญของการทำงาานในโรงละครและการแสดงท่ามกลางยุคดิจิทัลที่ทุกอย่างแบนราบ โดยเขาระบุว่าทั้งผู้แสดงและผู้ชมต่างมีหน้าที่ความรับผิดชอบร่วมกันเมื่อต้องเผชิญหน้ากับร่างกายและตัวตนจริงๆ บนเวที
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น