Cisternerne โคเปนเฮเกน จัดนิทรรศการ Seven Deaths ของ Marina Abramović
นิทรรศการ Seven Deaths โดย Marina Abramović และ Willem Dafoe จัดขึ้นที่อ่างเก็บน้ำใต้ดิน Cisternerne กรุงโคเปนเฮเกน เดนมาร์ก โดยนำเสนอการเสียชีวิตของนางเอกโอเปร่า 7 เรื่องผ่านภาพยนตร์สั้น
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- Marina Abramović นำเสนอผลงาน Seven Deaths ในอ่างเก็บน้ำใต้ดิน Cisternerne กรุงโคเปนเฮเกน
- ผู้ร่วมงานจะได้ชมภาพยนตร์สั้น 7 เรื่องที่ Abramović รับบทเป็นนางเอกโอเปร่าชื่อดังร่วมกับ Willem Dafoe
- งานนิทรรศการใช้เวลาชมราวหนึ่งชั่วโมง โดยมีเสียงร้องบันทึกของ Maria Callas ประกอบ
- ผู้ชมต้องเดินย้ายจากจอหนึ่งไปยังอีกจอหนึ่งในความมืดและความชื้นใต้ดิน
ลึกลงไปใต้สวนสาธารณะ Søndermarken ในกรุงโคเปนเฮเกน เสียงโอเปร่าเดินทางผ่านความมืดก่อนที่ผู้เข้าชมจะมองเห็นแหล่งที่มา หยาดน้ำหยดลงมาจากเพดานและมีแอ่งน้ำสะท้อนแสงไฟสลัวบนพื้น เสียงเพลงดังก้องอยู่ในอดีตอ่างเก็บน้ำ Cisternerne และกระจายตัวออกไปไกลกว่าหน้าจอภาพยนตร์ ในช่วงฤดูใบไม้ผลินี้ ผู้เข้าชมสามารถมองเห็นพื้นที่สลัวที่ทอดยาวเข้าสู่ความมืด และพบกับพื้นที่จัดแสดงคล้ายโรงละครขนาดเล็กที่จัดเก้าอี้หันหน้าเข้าหาหน้าจอเรืองแสง
ผลงานชื่อ Seven Deaths ของ Marina Abramović นำเอาศิลปินสาวมาสวมบทบาทเป็นตัวละครหญิง 7 ตัวที่ต้องเผชิญชะตากรรมความตายจากโอเปร่าชื่อดังของ Maria Callas ศิลปินนักแสดงร่วมงานกับนักแสดงหนุ่ม Willem Dafoe ในภาพยนตร์สั้นชุดนี้ พร้อมกับเสียงร้องของโซปราโนระดับตำนาน นิทรรศการนี้ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงจึงจะชมได้ครบถ้วน โดยสะท้อนถึงภาพของหญิงสาวที่ต้องจบชีวิตลงในเรื่องราวต่างๆ ขณะที่ผู้ชมต้องคอยเดินย้ายที่เพื่อสัมผัสประสบการณ์ความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
ในโคเปนเฮเกนครั้งนี้ Abramović ดึงเอาเรื่องราวจากโอเปร่าที่นางเอกมีจุดจบแตกต่างกันไป เช่น Violetta เสียชีวิตด้วยวัณโรคใน La traviata, Tosca กระโดดตึกจบชีวิต, Desdemona ถูกสังหารโดย Otello และ Carmen ถูกฆ่าโดย Don José เรื่องราวทั้งหมดถูกรวบรวมไว้ในร่างเดียวของศิลปินที่ตายบนจอแล้วฟื้นขึ้นมาแสดงใหม่ในเรื่องถัดไป ภาพยนตร์เหล่านี้ไม่ได้จำลองฉากละครเวทีเดิม แต่ขยายสเกลให้เป็นภาพยนตร์ขนาดย่อมที่มีร่างกายของศิลปินเป็นศูนย์กลาง
การจัดแสดงงานศิลปะในพื้นที่อ่างเก็บน้ำใต้ดินอย่าง Cisternerne ถือเป็นการเลือกโลเคชันที่ช่วยขับเน้นบรรยากาศความตายและความโดดเดี่ยวของผลงานได้เป็นอย่างดี สถาปัตยกรรมแบบใต้ดินที่ชื้นแฉะและมีเสียงน้ำหยดช่วยสร้างมิติทางประสาทสัมผัส นอกเหนือจากการรับชมผ่านจอภาพยนตร์ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของศิลปะจัดวาง (Installation Art) ที่ต้องการให้ผู้ชมหลุดจากสภาพแวดล้อมปกติไปสู่โลกอีกใบ
ภาพยนตร์จะฉายทีละเรื่องในแต่ละจุด ซึ่งช่วยสร้างจังหวะร่วมให้กับพื้นที่จัดแสดง เมื่อภาพยนตร์สั้นจบลง ผู้ชมทุกคนจะลุกขึ้นยืน เสียงกระซิบเบาๆ และเสียงฝีเท้าเข้ามาแทนที่เสียงร้องเพลง ขณะที่ทุกคนเดินฝ่าความมืดไปยังหน้าจอถัดไป การเคลื่อนย้ายนี้กลายเป็นส่วนสำคัญของงานที่แตกต่างจากโรงละครทั่วไปที่ผู้ชมมักนั่งเก้าอี้ตัวเดิมตลอดการแสดง
"คุณให้เวลาฉัน และฉันตายให้คุณเจ็ดครั้ง"
Marina Abramović
งาน Seven Deaths แยกเสียงร้องออกจากร่างที่เรามองเห็น โดย Abramović เป็นผู้แสดงฉากความตาย ขณะที่ Callas เป็นผู้ให้เสียงร้องจากบันทึกเสียงในอดีต แม้ว่า Callas จะเสียชีวิตไปตั้งแต่ปี 1977 แต่เสียงร้องของเธอยังคงเชื่อมโยงทุกฉากเข้าด้วยกัน ท่ามกลางบรรยากาศใต้ดินที่ชื้นแฉะและเสียงหยดน้ำที่อยู่รอบตัว
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น