Stanford พบวิธีฟื้นฟูกระดูกอ่อน ช่วยลดการผ่าตัดเปลี่ยนข้อ
นักวิจัย Stanford Medicine ค้นพบวิธีฟื้นฟูกระดูกอ่อนด้วยการยับยั้งโปรตีน 15-PGDH ช่วยให้กระดูกอ่อนในหนูหนาขึ้น และสร้างเนื้อเยื่อใหม่ในตัวอย่างมนุษย์

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- นักวิจัย Stanford ค้นพบวิธีฟื้นฟูกระดูกอ่อนโดยการยับยั้งโปรตีน 15-PGDH
- การทดลองในหนูชี้ว่ายาสามารถเพิ่มความหนาของกระดูกอ่อนและป้องกันข้อเสื่อมหลังบาดเจ็บได้
- ผลทดลองกับตัวอย่างเนื้อเยื่อมนุษย์พบสัญญาณการสร้างกระดูกอ่อนใหม่หลังให้ยา 1 สัปดาห์
- งานวิจัยนี้ยังอยู่ในขั้นตอนพัฒนาและต้องทดสอบความปลอดภัยในคนต่อไป
ทีมนักวิจัยจาก Stanford Medicine ได้ค้นพบแนวทางใหม่ที่อาจช่วยพลิกโฉมการรักษาโรคข้อเสื่อม ด้วยการมุ่งเป้าไปที่การฟื้นฟูกระดูกอ่อนที่เสื่อมสภาพตามวัยหรือเสียหายจากการบาดเจ็บ โดยมุ่งเน้นไปที่การยับยั้งโปรตีน 15-PGDH ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่มีปริมาณเพิ่มขึ้นตามอายุขัยของมนุษย์และสัตว์
โรคข้อเสื่อมเป็นภาวะที่กระดูกอ่อนซึ่งทำหน้าที่เป็นเบาะรองรับแรงกระแทกในข้อต่อค่อย ๆ สึกหรอลง ทำให้ปลายกระดูกเสียดสีกันจนเกิดอาการเจ็บปวด บวม และขยับข้อได้ยาก เนื่องจากกระดูกอ่อนตามธรรมชาติแทบไม่มีความสามารถในการซ่อมแซมตัวเอง การรักษาในปัจจุบันจึงทำได้เพียงแค่บรรเทาอาการหรือผ่าตัดเปลี่ยนข้อเท่านั้น

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
จากการศึกษาพบว่าหนูทดลองที่มีอายุมากมีระดับโปรตีน 15-PGDH สูงกว่าหนูอายุน้อยประมาณสองเท่า นักวิจัยจึงได้ทดลองใช้ยาโมเลกุลขนาดเล็กเพื่อยับยั้งโปรตีนดังกล่าว ทั้งด้วยวิธีการฉีดเข้าสู่ร่างกายและฉีดตรงเข้าข้อเข่า ผลลัพธ์ที่ได้คือกระดูกอ่อนกลับมาหนาตัวขึ้นใกล้เคียงกับข้อต่อปกติ โดยตัวยาทำหน้าที่กระตุ้นเซลล์กระดูกอ่อนเดิมที่มีอยู่แล้วให้กลับมาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเช่นเดียวกับในวัยเยาว์ โดยไม่ต้องอาศัยเซลล์ต้นกำเนิดแต่อย่างใด
การค้นพบนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในวงการเวชศาสตร์ฟื้นฟู (Regenerative Medicine) เนื่องจากที่ผ่านมาวงการแพทย์ยังไม่มีวิธีที่มีประสิทธิภาพในการทำให้กระดูกอ่อนที่สึกหรอไปแล้วกลับคืนสภาพเดิมได้ การพึ่งพาการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าหรือข้อสะโพกเทียมจึงเป็นทางเลือกหลักสำหรับผู้ป่วยอาการหนัก การมุ่งเน้นกระตุ้นเซลล์เดิมที่มีอยู่ผ่านการบล็อกเอนไซม์เฉพาะตัวจึงอาจเป็นทางเลือกใหม่ที่ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายและขั้นตอนการผ่าตัดใหญ่ในอนาคต แต่ความท้าทายสำคัญคือการพิสูจน์ความปลอดภัยเมื่อนำมาใช้กับระบบชีววิทยาที่ซับซ้อนของมนุษย์จริง
นอกจากนี้ ทีมงานยังได้ทดลองกับหนูที่มีอาการบาดเจ็บคล้ายเอ็นไขว้หน้าข้อเข่า (ACL) ฉีกขาด ซึ่งเป็นความเสี่ยงสูงต่อการเกิดโรคข้อเสื่อมในอนาคต โดยให้ยายับยั้งสัปดาห์ละสองครั้งต่อเนื่องเป็นเวลาสี่สัปดาห์ ผลปรากฏว่าหนูกลุ่มนี้มีโอกาสเป็นโรคข้อเสื่อมน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังสามารถลงน้ำหนักที่ขาข้างบาดเจ็บและเดินได้ใกล้เคียงปกติมากกว่า
ในส่วนของการทดลองกับมนุษย์ นักวิจัยได้นำตัวอย่างเนื้อเยื่อกระดูกอ่อนจากผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่ามาทดสอบ และพบว่าหลังจากให้ยาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ปริมาณโปรตีนเป้าหมายลดลง สัญญาณการสลายกระดูกอ่อนลดระดับลง พร้อมกับเริ่มปรากฏสัญญาณการสร้างกระดูกอ่อนผิวข้อขึ้นมาใหม่
อย่างไรก็ตาม การทดลองดังกล่าวยังเป็นการทดสอบกับเนื้อเยื่อที่อยู่ภายนอกร่างกายเท่านั้น และยังต้องรอผลการทดสอบทางคลินิกในมนุษย์เพื่อยืนยันความปลอดภัยและประสิทธิภาพที่แน่ชัดต่อไป หากงานวิจัยในอนาคตประสบความสำเร็จ ทีมนักวิจัยหวังว่าจะสามารถพัฒนาต่อยอดเป็นยารับประทานหรือยาฉีด เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยจำนวนมากสามารถหลีกเลี่ยงการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าหรือข้อสะโพกได้ในท้ายที่สุด
ที่มา: Techsauce
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น