Alix Urien ค้นหาปารีสแห่งอิมเพรสชันนิสม์ผ่านเลนส์

ปารีสในยุคของจิตรกรเอกแนวอิมเพรสชันนิสม์ยังคงหลงเหลืออยู่หรือไม่ ช่างภาพและวิดีโอกราฟิกชาวฝรั่งเศส Alix Urien เชื่อว่าคำตอบอาจไม่ได้ซ่อนอยู่สิ่งที่เรามองเห็น แต่อยู่ที่มุมมองที่เราเลือกใช้ ในโปรเจกต์ของเธอที่มีชื่อว่า Circa 2020s ซึ่งบันทึกภาพไว้ระหว่างกรุงปารีสและแคว้นนอร์ม็องดี เธอได้เปลี่ยนภาพทิวทัศน์และเหตุการณ์ธรรมดาในยุคปัจจุบันให้กลายเป็นภาพถ่ายและวิดีโอที่เปี่ยมไปด้วยแสง สี และบรรยากาศอันเลือนรางของลัทธิอิมเพรสชันนิสม์ในศตวรรษที่ 19 แทนที่จะพยายามจำลองภาพวาดชื่อดังผ่านเลนส์กล้อง Urien กลับเลือกที่จะสำรวจความรู้สึกที่เชื่อมโยงคนต่างรุ่นเข้าด้วยกัน โดยสะท้อนว่าแม้เมืองและสังคมจะพัฒนาไปมากเพียงใด แต่มนุษยชาติยังคงมีประสบการณ์ร่วมบางอย่างที่ไม่เคยเปลี่ยนแปรไปตามกาลเวลา

ทฤษฎีสีมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในองค์ประกอบภาพของเธอ Urien เลือกใช้สัมผัสของแสงและสีที่กระจัดกระจายเพื่อขับเน้นอารมณ์ความรู้สึกภายในภาพให้ออกมาเด่นชัดยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ความสนใจในศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ของเธอนั้นไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ความงามทางสุนทรียศาสตร์เท่านั้น แต่เธอยังมองเห็นความเชื่อมโยงที่น่าสนใจกับยุคปัจจุบัน เช่นเดียวกับที่การกำเนิดขึ้นของภาพถ่ายเคยท้าทายให้จิตรกรในศตวรรษที่ 19 ต้องหันมาทบทวนบทบาทของสื่อศิลปะที่ตนเองทำอยู่ ปัจจุบันเธอก็สังเกตเห็นคำถามในลักษณะเดียวกันนี้ที่เกิดขึ้นจากการมาถึงของปัญญาประดิษฐ์ (AI)

ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง

ในมุมมองของ Urien ปรากฏการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้คนหันกลับมาสนใจกระบวนการสร้างภาพเชิงทดลองอีกครั้ง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ตัวตนและสัญชาตญาณสร้างสรรค์มีความสำคัญเหนือกว่าความสมบูรณ์แบบทางเทคนิค สำหรับเธอแล้ว กล้องถ่ายรูปจึงทำหน้าที่เป็นเครื่องมือในการตีความความรู้สึก มากกว่าเป็นแค่เครื่องมือบันทึกความจริงตรงหน้า

กรุงปารีสได้กลายเป็นพื้นที่สำรวจที่เธอให้ความสนใจมาอย่างต่อเนื่อง หลังจากเดินทางกลับจากลอนดอนในปี 2019 Urien เริ่มทำความรู้จักกับเมืองหลวงของฝรั่งเศสผ่านมุมมองของช่างภาพ และพบว่าแม้เมืองแห่งนี้จะเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนาน แต่ก็ยังคงให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับหมู่บ้านเล็กๆ พิพิธภัณฑ์ที่ซ่อนอยู่ มุมถนนที่ผู้คนมักมองข้าม และร้านขายอุปกรณ์ศิลปะต่างเผยตัวตนออกมาพร้อมกับบรรยากาศของย่านต่างๆ ที่แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ตลอดระยะเวลากว่าเจ็ดปี เธอกลับมายังสถานที่คุ้นเคยเหล่านี้ในฤดูกาลต่างๆ และเฝ้าสังเกตว่าสถานที่เดิมสามารถถ่ายทอดอารมณ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงได้ในชั่วพริบตาเดียว ภาพถ่ายและวิดีโอจึงกลายมาเป็นเครื่องมือสำคัญในการบันทึกความเปลี่ยนแปลงอันแนบเนียนเหล่านี้

ที่มา: designboom