DuckUnit สูดกลิ่นอายศิลปะและเวทีคอนเสิร์ตระดับโลก
ทำความรู้จัก DuckUnit สตูดิโอออกแบบเวทีและงานศิลปะจากกรุงเทพฯ ก่อตั้งในปี 2005 ผสมผสานแสง กลไก และการแสดงเข้าด้วยกันในโปรเจกต์ระดับนานาชาติ
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
- DuckUnit สตูดิโอออกแบบสัญชาติไทย ก่อตั้งเมื่อปี 2005 โดยวิทย์ พิมกาญจนพงศ์
- ปัจจุบันนำทีมโดย เรืองฤทธิ์ สันติสุข และ พรพรรณ อารยเวชสิทธิ์
- เชี่ยวชาญการผสมผสานแสง กลไก และพื้นที่ศิลปะเข้ากับคอนเสิร์ตและการแสดง
- สร้างสรรค์ผลงานระดับสากล เช่น A Flower of Forgetfulness ที่กรุงบรัสเซลส์
ในโลกของการแสดงที่เส้นแบ่งระหว่างผู้ชมและผู้แสดงค่อยๆ เลือนรางลง ชื่อของ DuckUnit สตูดิโอออกแบบและผลิตงานสร้างสรรค์จากกรุงเทพมหานคร ได้กลายเป็นหมุดหมายสำคัญที่น่าจับตา พวกเขาเริ่มต้นเส้นทางตั้งแต่ปี 2005 โดย วิทย์ พิมกาญจนพงศ์ ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะส่งไม้ต่อให้ เรืองฤทธิ์ สันติสุข และ พรพรรณ อารยเวชสิทธิ์ เข้ามารับหน้าที่นำทีมครีเอทีฟในการเนรมิตพื้นที่และเวทีแสดงสดให้เต็มไปด้วยมนต์ขลังของแสง สี และการเคลื่อนไหวทางกลไก
แม้จะมีฐานบัญชาการใหญ่อยู่ในประเทศไทย แต่ผลงานของพวกเขากลับก้าวข้ามพรมแดนไปสร้างความประทับใจในระดับโลกอย่างต่อเนื่อง ดังเช่นโปรเจกต์ล่าสุดที่พวกเขากำลังง่วนอยู่กับการเตรียมงานในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ควบคู่ไปกับการมองหาเทคนิคใหม่ๆ เพื่อยกระดับงานศิลปะและดนตรีให้เชื่อมโยงกันอย่างแนบเนียน
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
ผลงานชิ้นโบแดงชิ้นหนึ่งคือ installation ขนาดใหญ่ในเทศกาลศิลปะการแสดงนานาชาติ Kunstenfestivaldesarts ณ เมืองบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ซึ่งมีชื่อว่า A Flower of Forgetfulness งานชิ้นนี้เป็นการผนึกกำลังครั้งสำคัญร่วมกับผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย อภิชาตพงศ์ ระวีเสกวงศ์ รวมถึงทีมวิศวกรเสียงและคีตกวีอย่าง อกฤษชลัช กัลยาณมิตร และ โคอิจิ ชิมิชุ โดยจัดแสดงขึ้นภายในโบสถ์เก่าแก่ที่มีการฉายโปรเจกเตอร์ผสานเข้ากับเสียง แสง และการเคลื่อนไหวเชิงกลไกอย่างประณีต
การที่สตูดิโอไทยสามารถเข้าไปมีส่วนร่วมในเทศกาลศิลปะระดับนานาชาติอย่าง Kunstenfestivaldesarts และร่วมงานกับบุคคลสำคัญอย่างอภิชาตพงศ์ ระวีเสกวงศ์ สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของนักออกแบบไทยที่ไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่แค่กรอบงานอีเวนต์ในประเทศ แต่ยังมีความเข้าใจลึกซึ้งในมิติของพื้นที่ทางศิลปะ (Art Space) และสุนทรียศาสตร์ร่วมสมัยในระดับสากล ซึ่งช่วยขยายขอบเขตการรับรู้ของผู้ชมทั่วโลกที่มีต่อศิลปวัฒนธรรมไทย
ที่มาของชื่อ DuckUnit นั้นสะท้อนตัวตนของทีมงานได้เป็นอย่างดี เรืองฤทธิ์ สันติสุข ได้เผยถึงที่มาว่ามาจากความสนใจที่หลากหลาย เปรียบเสมือนฝูงเป็ดที่รวมตัวกันทำงานข้ามสาขา ทั้งคอนเสิร์ต โรงละคร และศิลปะจัดวาง โดยนำความรู้จากหลากหลายแขนงมาผสมผสานกัน และมีความอยากรู้อยอยากเห็นในสิ่งใหม่ๆ ที่พวกเขายังไม่เคยทำมาก่อนเสมอ
"เราเริ่มต้นจากการเป็นกลุ่มนักออกแบบที่ทำงานข้ามหลายสาขา ตั้งแต่คอนเสิร์ต โรงละคร ไปจนถึงงานศิลปะ"
เรืองฤทธิ์ สันติสุข
ในฝั่งของงานคอนเสิร์ต DuckUnit เคยฝากฝีมือไว้ในโชว์ FLURE LIFE ของวงดนตรีร็อกทางเลือกสัญชาติไทย โดยมีการนำภาพประกอบสีน้ำขนาดมหรูปของดวงตา งูที่กำลังเลื้อย และใบหน้าที่กำลังหลับใหล มาใช้เคลื่อนไหวขึ้นลงเพื่อเล่าเรื่องราวเบื้องหลังบทเพลงของวง ซึ่งเป็นรูปแบบที่พวกเขามุ่งเน้นให้ผู้ชมรับชมเรื่องราวเดียวกันจากมุมมองเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ในฝั่งของงานศิลปะจัดวาง (Art Installation) พวกเขากลับเลือกวิธีคิดที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เช่นในผลงานไซเลนต์ดิสโก้ Embargo of Silence หรือผลงานกลางแจ้ง Two Who Remember the Sea ที่ทำร่วมกับอภิชาตพงศ์ และ กัวเหลียง ตัน โดยพวกเขาเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมได้มีปฏิสัมพันธ์ที่หลากหลาย จนผู้ชมกลายเป็นส่วนหนึ่งของชิ้นงานนั้นๆ เอง
ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง
นอกจากนี้ ผลงาน Lover after Death ของศิลปิน กรกฤต อารานนดชัย ซึ่งจัดแสดงในงาน 2025 Taipei Biennial ทางสตูดิโอได้แขวนแผงโปร่งแสงเพื่อรับภาพฉายและหักเหแสงให้กระจายออกไปสู่พื้นที่เบื้องหลัง ซึ่งเรืองฤทธิ์ได้เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างสองโลกนี้ว่า งานคอนเสิร์ตมักเริ่มต้นจากความคาดหวังของผู้ชมที่ระดับ 100 เสมอ ขณะที่งานศิลปะความสนใจของผู้ชมอาจเริ่มต้นจากศูนย์ ซึ่งความท้าทายที่แตกต่างกันนี้เองคือสิ่งที่หล่อหลอมให้ผลงานของ DuckUnit มีความลึกซึ้งและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ที่มา: designboom
พบข้อมูลผิดพลาดในบทความนี้? แจ้งปัญหาบทความนี้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น