<div class="key-takeaways"><ul><li>สถาปัตยกรรมเพื่อการพักผ่อนให้คุณค่ากับเวลาที่ไม่มีเงื่อนไขทางเศรษฐกิจ</li><li>โครงการระดับโลกแปลงโฉมห้างสรรพสินค้าและลานจอดรถให้เป็นพื้นที่สาธารณะ</li><li>การออกแบบที่ยืดหยุ่นเปิดโอกาสให้ผู้คนหยุดนิ่ง เล่น หรือสังสรรค์ได้โดยไม่ต้องซื้อสินค้า</li><li>สิทธิในการพักผ่อนต้องอาศัยทั้งงานออกแบบ โครงสร้างงบประมาณ และกฎระเบียบที่เอื้ออำนวย</li></ul></div><p>แนวคิดเรื่องสถาปัตยกรรมเพื่อการพักผ่อนเริ่มต้นจากการตัดสินใจเชิงนโยบายของเมือง ว่าพื้นที่ใดที่ผู้คนสามารถใช้เวลาได้โดยไม่ต้องซื้ออาหารหรือเดินไปยังจุดหมายอื่น สวนสาธารณะและอ่างอาบน้ำสาธารณะตอบโจทย์นี้ด้วยพื้นที่เปิดโล่งและสายน้ำ ขณะที่จานเดียสหรือจัตุรัสสร้างพื้นที่สำหรับกิจกรรมอิสระในการอยู่ร่วมกับผู้อำนวย ความพยายามเหล่านี้มักถูกมองว่าเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกเสริมที่ดูเหมือนเป็นทางเลือก แต่โครงสร้างของมันกลับบ่งบอกอะไรที่หนักแน่นกว่านั้น เพราะมันมอบสถานที่ถาวรให้กับเวลาที่ไม่มีเจ้าของ และทำให้การพักผ่อนกลายเป็นประสบการณ์ร่วมของเมือง</p><p>ตัวอย่างเช่น โครงการ <strong>SESC 24 de Maio</strong> ในเซาเปาโล โดย Paulo Mendes da Rocha และ MMBB เมื่อปี 2018 ที่พัฒนาตึกห้างสรรพสินค้า Mesbla เดิมสูง 14 ชั้น ให้กลายเป็นคอมเพล็กซ์วัฒนธรรมและการพักผ่อน โดยมีสระว่ายน้ำอยู่บนจุดสูงสุดของการเดินทางขึ้นไป ทำให้การพักผ่อนกลายเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างตึกที่เคยอุทิศให้กับค้าปลีก <div class="mb-20"><img class="img-bdrd-16" src="https://api.inewgen.co/uploads/ms71w6ew_inline_1_90b3e2883b.jpg" alt="modern architecture building pool urban design" loading="lazy" /><p class="color-gray-500 text-sm mt-10">ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง</p></div></p><p>ในย่านใจกลางเมืองไถหนาน สำนักงาน MVRDV นำเสนอแนวคิดเดียวกันผ่านการรื้อถอน ในโครงการ <strong>Tainan Spring</strong> ที่เปลี่ยนซากห้างสรรพสินค้า China-Town Mall ให้กลายเป็นจัตุรัสสาธารณะระดับต่ำกว่าถนน พร้อมล้อมรอบด้วยบึงน้ำร่มรื่น ระดับน้ำขึ้นลงตามฤดูฝนและแล้งของไต้หวัน ขณะที่ละอองน้ำช่วยลดความร้อน ผู้คนสามารถเดินลุยน้ำตื้นหรือนั่งริมขอบบึงที่ล้อมรอบด้วยเศษคอนกรีตเก่า โครงการนี้เปลี่ยนพื้นที่บริโภคเดิมให้กลายเป็นพื้นที่สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจโดยไม่มีการทำธุรกรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง</p><div class="ai-insight"><p>การเปลี่ยนผ่านพื้นที่เชิงพาณิชย์ให้กลายเป็นพื้นที่สาธารณะ (Adaptive Reuse) ไม่เพียงแต่ช่วยลดขยะจากการก่อสร้าง แต่ยังสะท้อนถึงการทวงคืนพื้นที่เมืองจากทุนนิยม เพื่อให้มนุษย์กลับมามีความสัมพันธ์กับธรรมชาติและเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเองอย่างไร้เงื่อนไขทางการเงิน</p></div><p>ในขณะเดียวกัน ที่โครงการ <strong>Common Corner</strong> โดย The Urban Conga ณ Morris Houses ในย่านบรองซ์ นิวยอร์ก ปี 2025 ได้เข้ามาปรับปรุงอัฒจันทร์คอนกรีตเดิมที่ถูกมองข้าม ผสมผสานที่นั่งที่เข้าถึงได้ง่ายเข้ากับพื้นผิวปีนป่าย และเวทีสำหรับการแสดงหรือการสะท้อนความคิด พร้อมด้วยภาพวาดจิตรกรรมฝาผนังแบบมิติหลอกตา เพื่อเปลี่ยนอัฒจันทร์นี้ให้เป็นพื้นที่ชุมชนที่มีชีวิตชีวาสำหรับผู้อยู่อาศัยในการออกกำลังกายและสนทนากัน</p><p>นอกจากนี้ ยังมีโครงการ <strong>Round About Baths</strong> โดย Leopold Banchini Architects ในงาน Concéntrico 2025 ที่เมืองโ로그รโญ ประเทศสเปน ซึ่งดัดแปลงน้ำพุกลางวงเวียนจราจรที่ปกติมีไว้สำหรับรถยนต์ ให้กลายเป็นห้องอาบน้ำสาธารณะชั่วคราวที่มีทั้งห้องอบไอน้ำและอ่างน้ำเย็น ผู้คนสามารถเปลี่ยนเสื้อผ้าและใช้เวลา 45 นาทีภายในพื้นที่ปิดล้อมท่ามกลางเสียงรถยนต์ที่วิ่งวนรอบตัว</p><blockquote class="pull-quote"><p>"การพักผ่อนใช้พื้นที่ร่วมกับการเล่น ซึ่งช่วยให้อุปกรณ์ภูมิทัศน์ของเคหะชุมชนที่ใช้งานน้อยมีบทบาททางสังคมที่กว้างขึ้น"</p><cite>The Urban Conga</cite></blockquote><p>อย่างไรก็ตาม อายุขัยที่สั้นของโครงการชั่วคราวนี้แสดงให้เห็นถึงข้อจำกัด เพราะเมื่อเทศกาลสิ้นสุดลง วงเวียนก็กลับไปเป็นถนนสำหรับรถยนต์ สถาปัตยกรรมพักผ่อนถาวรจึงต้องการมากกว่าการติดตั้งที่น่าสนใจ แต่มันพึ่งพางบประมาณ การบำรุงรักษา เวลาเปิดทำการ และการอนุญาตทางสังคม</p><p>ปิดท้ายด้วยสวน <strong>Parc de la Villette</strong> ในปารีส โดย Bernard Tschumi ที่สร้างกรอบการทำงานแบบเปิดโล่งด้วยตึกสีแดงกระจายทั่วอดีตย่านโรงฆ่าสัตว์ ปล่อยให้พื้นที่ว่างระหว่างตึกเปิดกว้างสำหรับการเดินเร่ร่อน การรวมตัว และกิจกรรมอิสระตลอดช่วงทศวรรษ 1980 ถึง 1990 เปิดโอกาสให้การเล่นและการอยู่เฉย ๆ มีสถานะเท่าเทียมกัน</p><div class="mb-20"><img class="img-bdrd-16" src="https://api.inewgen.co/uploads/ms71w6ew_inline_2_459800476a.jpg" alt="public park urban architecture design" loading="lazy" /><p class="color-gray-500 text-sm mt-10">ภาพประกอบจากคลังภาพสต็อก ไม่ใช่ภาพจากเหตุการณ์จริง</p></div><p class="source-attribution">ที่มา: <img src="https://www.google.com/s2/favicons?domain=www.designboom.com&sz=64" alt="designboom" class="source-logo" width="16" height="16" /> <a href="https://www.designboom.com/architecture/right-rest-room-play-architecture-leisure/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">designboom</a></p>

<div class="key-takeaways"><ul><li>Leisure architecture values unmonetized time within urban centers.</li><li>Global projects convert former malls and parking structures into public lagoons.</li><li>Flexible designs encourage lingering, play, and gathering without financial transactions.</li><li>The right to rest requires physical design, steady maintenance, and supportive social rules.</li></ul></div><p>The architecture of leisure begins with a civic choice about where individuals can spend time without purchasing a meal or moving toward another destination. While parks and public baths offer open spaces and water, plazas create room for casual interactions among people. Often dismissed as optional amenities, these constructions declare something much firmer: they grant unclaimed time a permanent location and turn rest into a shared urban experience.</p><p>Decades later, the <strong>SESC 24 de Maio</strong> project in São Paulo, designed by Paulo Mendes da Rocha and MMBB in 2018, developed this ambition within a compressed urban center. The former Mesbla department store was transformed into a 14-story leisure and culture complex, featuring a swimming pool situated at the very top of the vertical journey, integrating swimming directly into the city's architectural section. <div class="mb-20"><img class="img-bdrd-16" src="https://api.inewgen.co/uploads/ms71w6ew_inline_1_90b3e2883b.jpg" alt="modern architecture building pool urban design" loading="lazy" /><p class="color-gray-500 text-sm mt-10">Stock photo for illustration only, not from the actual event</p></div></p><p>In central Tainan, MVRDV made a similar argument through subtraction with <strong>Tainan Spring</strong>. Occupying the remains of the demolished China-Town Mall, the site's underground parking level now operates as a sunken public plaza featuring an urban lagoon bordered by greenery and shaded arcades. Water levels rise and fall according to Taiwan's seasonal changes, while mist lowers temperatures during peak heat, allowing visitors to wade or sit along the edges framed by concrete fragments.</p><div class="ai-insight"><p>Adaptive reuse of commercial spaces into public zones not only curbs construction waste but reclaims capitalist urban cores, allowing citizens to reconnect with nature and each other without mandatory financial exchanges.</p><p>Similarly, at the Morris Houses in the Bronx, <strong>Common Corner</strong> by The Urban Conga (2025) revitalized an overlooked set of concrete bleachers identified by residents. The project integrated accessible seating, climbing surfaces, a performance platform, and a forced-perspective mural, turning the neglected bleachers into an active communal hub developed through workshops with NYCHA residents.</p><p>Meanwhile, <strong>Round About Baths</strong> by Leopold Banchini Architects at Concéntrico 2025 in Logroño, Spain, pushed these concepts into the center of a traffic circle. Timber walls enclosed an inaccessible fountain, transforming it into a temporary public bath featuring a steam room and cold-water basins where people spent 45 minutes bathing amid perimeter traffic.</p><blockquote class="pull-quote"><p>"Rest occupies the same ground as play, which thus gives an underused piece of public housing landscape a broader social role."</p><cite>The Urban Conga</cite></blockquote><p>However, the temporary lifespan of such interventions highlights their inherent limits. Once the festival ended, the roundabout reverted to vehicular traffic, proving that permanent leisure architecture requires robust budgets, consistent maintenance, operating hours, and social permission.</p><p>Finally, at <strong>Parc de la Villette</strong> in Paris, Bernard Tschumi treated leisure as an open framework by spreading a grid of bright red follies across a former slaughterhouse district during the 1980s and 1990s. The park resists pastoral retreat clichés, using paths and structures to ensure that wandering, gathering, and idleness maintain equal status with targeted movement.</p><div class="mb-20"><img class="img-bdrd-16" src="https://api.inewgen.co/uploads/ms71w6ew_inline_2_459800476a.jpg" alt="public park urban architecture design" loading="lazy" /><p class="color-gray-500 text-sm mt-10">Stock photo for illustration only, not from the actual event</p></div><p class="source-attribution">Source: <img src="https://www.google.com/s2/favicons?domain=www.designboom.com&sz=64" alt="designboom" class="source-logo" width="16" height="16" /> <a href="https://www.designboom.com/architecture/right-rest-room-play-architecture-leisure/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">designboom</a></p>

medium_-ms71w6ew.jpg

small_-ms71w6ew.jpg

thumbnail_-ms71w6ew.jpg

-ms71w6ew.jpg

สำรวจโครงการสถาปัตยกรรมระดับโลกที่เปลี่ยนพื้นที่คอมเมอร์เชียล พื้นที่รกร้าง และวงเวียนจราจร ให้กลายเป็นพื้นที่สาธารณะสำหรับการพักผ่อนและการเล่นอย่างไร้เงื่อนไข

An exploration of global architecture projects that transform commercial sites, vacant spaces, and traffic roundabouts into unconditional public spaces for rest and play.

Inewgen

Inewgen

#Bernard Tschumi

The Right to Rest: How Cities Make Room for Play and Leisure

Inewgen